Nauki Humanistyczne i Społeczne

Rocznik Orientalistyczny/Yearbook of Oriental Studies


Rocznik Orientalistyczny/Yearbook of Oriental Studies | 2018 | T. LXXI | No 1 |


Is the fact that the majority of the population in the Middle East belongs to Islam actually the reason why human rights in Muslim-majority countries appear to be so difficult to work out and enforce? Are Islam and human rights not basically compatible? Historically it cannot be disputed that the thought of human rights first took shape in the European and Western context. Over the course of several centuries, it became widely accepted, and finally the thought of human rights also became a political reality as they were implemented in democratic states and constitutions. However, it would be a wrong conslusion, as for instance has been emphasized by Heiner Bielefeldt, the former United Nations Special Rapporteur on freedom of religion or belief, to say that the ability to implement human rights, in particular thoughts about freedom and the equality of all people, is a one-sided affair and can only occur in the Western-Christian context. As far as Heiner Bielefeldt is concerned, this historic development, however, justifies neither the assertion that it had to happen as it did, nor does it justify Western representatives’ taking sole occupation of considerations relating to human rights thinking. Viewed from this perspective, human rights cannot boast a “Western” origin or a “Christian” character in a way that they would be incompatible with notions justified by Islam. Having that said, one is still to a large degree able to recognize a desolate situation in matters relating to human rights in Muslim-majority countries. But conflicts between Islam and human rights do not arise automatically out of the religious affiliation of a majority of the people. They certainly do stand out in those places where for political decision-making authorities Sharia law ranks higher than human rights and the granting of human rights is made dependent upon a traditional interpretation of the Sharia. Apart from the societal advocacy of human rights, there is the question as to the framework within which theological assessments of human rights questions occur. The following article aims at pointing to three discernable positions about human rights in the context of Islamic theologians, the a) the inclusive position, b) the pragmatic position, and c) the progressive position.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Christine Schirrmacher


It is difficult to give an unambiguous answer for the question presented in the title. J.B. Glubb considered himself to be a friend of Arabs and the Arab issue. At the same time he was a loyal officer of the British Army. He did not see any contradiction in this. J.B. Glubb began his work in the Transjordan Emirate in 1931. In the beginning he commanded the border guard made of Bedouins and since 1939 the whole army of Transjordan, namely the Arab Legion. During World War II he considerably developed these armed forces. In 1946 Transjordan gained independence. Despite this J.B. Glubb maintained his command over the Arab Army until 1956. In 1948 he commanded the army during the conflict with Israel that was coming into being. During his military service he attempted to care about the interests of the House of Hashimites. Basically, he associated the Arab issue with the interests of this house. He believed that it was possible to permanently combine Arab interests viewed in that perspective with the influence of the British in the Middle East. Such reasoning turned out to be an absolute misconception. The officer was becoming more and more hated by a large part of Arabs. For many he was a symbol of being enslaved by the British. His reasoning of the Arab issue was becoming an anachronism. Eventually, he became a nuisance also for the Hashimites. Therefore, in march 1956 young king Husayn took the command from him and removed him from Jordan. Despite such ending of his military and political career one must admit that he was one of more interesting figures of the late British Empire.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Bartosz Wróblewski


At the turn of the twentieth and twenty-first century, the field of Arabic and Islamic studies became enriched by a number of multi-facetted scholarly theories challenging the traditional account on the early centuries of Islam. An author of one of them was the Israeli scholar Yehuda D. Nevo (1932–1992), working in archaeology, epigraphy and historiography. He devoted much of his career to the studying of Arabic rock inscriptions in the Negev desert, as well as to investigating literary and numismatic evidence of nascent Islam. In his theory, the gradual development of the Islamic faith, inspired by Abrahamism with an admixture of Judeo-Christianity, went through a stage of “indeterminate monotheism”. Not earlier than since the end of the second century A.H. one can speak of the formation of the dogmatic pillars of Islam, similar to those we know today. This paper is an attempt to sum up Nevo’s insightful input into the field of modern Islamic & Quranic studies today. Although controversial and unorthodox, many later researchers repeatedly refered to Nevo’s plenty of inspiring theses in their quest for facts on Islamic genesis lost in the maze of time and shifting memory of generations.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Marcin Grodzki


The aim of the article is to present the issue of loneliness of Iraqi women on the basis of selected novels written by Iraqi female writers in the 21st century. The first part of the article, which is preceded by an introduction to the topic, includes general information about the development of novels by Iraqi women writers since the second half of the 1990s and some remarks about their methods of portraying female characters. The second part of the article provides examples of lonely women in their narratives whereas the third part depicts a story of Riyām, the heroine in the novel Riyām wa-Kafā (Riyam and Kafa, 2014) by Hadiya Husayn, in a more detailed way.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Adrianna Maśko


The 13th-century Persian poet Saʿdi from Shiraz is considered to be one of the most prominent representatives of medieval Persian ethical literature. His works full of moralizing anecdotes were well known and widely read not only in Persia, but in the other parts of the Islamic world as well. Due to his highly humanistic approach, the relations between people were one of the most important issues discussed by the poet. This article is an attempt to define the status of ‘speech’ in Saʿdi’s moral imagination and to show how it becomes a key instrument in shaping relations with others. In the poet’s opinion, the right words reasonably spoken, just like an appropriate silence, shape the relationship between people and help them avoid conflict and open dispute. Quarrels and confrontations, according to the poet, not only damage a person literally by exposing his flaws and imperfections of character, thereby compromising his reputation (aberu), but may also undermine the basis of social life, generating hostility between people. That is why Saʿdi urges his readers to use soft and gentle speech in dealing with people and always behave in a conciliatory manner in response to aggression and rudeness. Highlighting the moral aspect of speech, Saʿdi shows how kind words form an invisible veil between people, which should be preserved if man desires to maintain his image, good name and dignity.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Magdalena Rodziewicz


Editorial Committee:

Marek M. Dziekan (Editor-in-Chief)

Marta Woźniak-Bobińska (Secretary)

Jaakko Hämeen Antilla

Agata Bareja-Starzyńska

Eduard Gombár

Lidia Kasarełło

Agnieszka Kozyra

Ewa Siwierska

Lidia Sudyka

Gábor Takacs

Editorial Board:

Janusz Danecki (Poland)

Edward Lipiński (Belgium)

Alfred F. Majewicz (Poland)

Piotr Taracha (Poland)

Przemysław W. Turek (Poland)

Vladimir Uspenky (Russia)

Witold Witakowski (Sweden)


Rocznik Orientalistyczny/The Yearbook of Oriental Studies

Faculty of Oriental Studies

University of Warsaw

Krakowskie Przedmiescie 26/28

00-927 Warsaw 64

Prof. Marek M. Dziekan (Editor-in-Chief) e-mail:
Dr Marta Woźniak-Bobińska (Secretary) e-mail:

Instrukcje dla autorów

Instrukcje dla autorów

W czasopiśmie publikowane są przede wszystkim oryginalne artykuły. Złożenie artykułu w redakcji drogą elektroniczną jest równoznaczne z oświadczeniem Autora(ów), że praca nie była dotychczas publikowana i nie jest zgłoszona do publikacji w żadnym innym czasopiśmie. Autorzy przyjmują także odpowiedzialność za uzgodnienie wszystkich praw do jej zgłoszenia. Wszystkie nadesłane do redakcji artykuły oceniane są przez dwóch niezależnych recenzentów spośród autorytetów uznanych w danej dyscyplinie. Recenzenci zostają poproszeni o wykonanie recenzji, otrzymują tekst artykułu (bez danych personalnych autorów) oraz formularz recenzji, w uzasadnionych przypadkach poszerzony o dodatkowe pytania dotyczące artykułu. Czas oczekiwania na recenzje wynosi od 1 do 6 miesięcy. Po zakończeniu procesu recenzowania Autorzy są informowani o jego wynikach oraz – jeżeli obie recenzje są pozytywne – proszeni o naniesienie sugerowanych poprawek. O przyjęciu pracy do druku decydują opinie niezależnych recenzentów i akceptacja redakcji.

INSTRUKCJA DLA AUTORÓW „Rocznika Orientalistycznego”

- Każdy nadesłany materiał zostanie poddany recenzji, kwalifikującej tekst do publikacji. Zarówno nazwiska recenzentów, jak i rezultaty ich pracy są danymi poufnymi Redakcji.

- „RO” prosi o nadesłanie wraz z publikacją wszystkich niestandardowych czcionek w niej użytych oraz, pliku w formacie *.doc, *.docx, a w uzasadnionych przypadkach także jako *.pdf.

- Przyjmujemy teksty w językach angielskim, niemieckim, francuskim i rosyjskim.

- Całość tekstu powinna składać się z nagłówka tytułowego, tekstu głównego, słów kluczowych (co najmniej 4-5.) i abstraktu w j. angielskim (od 150 do 200 słów).

- Autorzy proszeni są o podanie swojego numeru ORCID oraz przygotowanie bibliografii załącznikowej (na końcu artykułu).

- Autor zapewnia, że posiada stosowne zezwolenia na reprodukowanie w swoim artykule cudzych materiałów. Autor oświadcza, że nadesłany tekst nie był wcześniej w żadnej formie opublikowany. Redakcja jednocześnie, że zarówno „ghostwriting”, jak i „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej, a wszelkie wykryte przypadki będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów.

- Zgłaszając artykuł do „Rocznika Orientalistycznego” Autor jednoznacznie wyraża zgodę na udzielenie autorskiej licencji eksploatacyjnej do nadesłanego tekstu (dot. postaci drukowanej i/lub elektronicznej), co obejmuje prawo Redakcji do: kopiowania, publikacji, reprodukcji, cytowania, umieszczenia w formie elektronicznej w bazach danych, itp., itd. Czas trwania udzielonej licencji jest zgodny z dyrektywą UE. Licencja zostaje udzielona „RO” nieodpłatnie.

- Autor otrzymuje 2 egz. numeru „RO” w przypadku artykułu i 1 egz. w przypadku recenzji.

- Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania złożonych tekstów.

- Po przyjęciu tekstu do druku i zredagowaniu Autor otrzyma drogą elektroniczną tekst do korekty, którą jest zobowiązany uczynić i odesłać do Redakcji w możliwie najszybszym terminie.

Style of Reference

Style Sheet

Polityka Open Access

Rocznik Orientalistyczny jest czasopismem wydawanym w wolnym dostępie na licencji CC BY-NC-SA 4.0.

Dodatkowe informacje

"Rocznik Orientalistyczny" znalazł się w wykazie czasopism naukowych MNiSW z dnia 31 lipca 2019 roku z liczbą 40 punktów.

Obecnie jest indeksowany w następujących bazach:




ICI Journals Master List

Zob też:

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji