Nauki Techniczne

Teka Komisji Urbanistyki i Architektury Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie

Zawartość

Teka Komisji Urbanistyki i Architektury Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie | 2017 | vol. XLV |

Abstrakt

Tekst prezentuje autorskie wprowadzenie do czterdziestego piątego tomu rocznika. Numer tomu, a przede wszystkim data jego wydania Anno Domini 2017 nadają mu rangę wydawnictwa jubileuszowego, co stwarza dobrą okazję do przypomnienia historii czasopisma. W pracy zawarto także krótkie wprowadzenia do niektórych artykułów.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Wojciech Kosiński
Miłosz Zieliński

Abstrakt

Profesor T. Szafer był wybitnym naukowcem, uczonym, pisarzem, organizatorem licznych konferencji poświęconych polskiej architekturze współczesnej, autorem ok. 300 artykułów naukowych. Profesor Szafer był znakomitym znawcą najnowszej architektury, a jego publikacje na temat polskiej architektury po II wojnie światowej z lat 70. i 80. XX wieku zostały przytoczone na wielu konferencjach naukowych i stanowią podstawową literaturę krytyczną z tego okresu, szczególnie dzisiaj, kiedy istotna stała się kwestia ochrony polskiej architektury wzniesionej w tym okresie.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Ewa Węcławowicz-Gyurkovich

Abstrakt

Janusz Ballenstedt (1921–2005) – polski architekt, publicysta, wykładowca i teoretyk architektury. Absolwent Wydziału Architektury późniejszej Politechniki Krakowskiej (1949). W latach 1950–1957 projektował i realizował obiekty w Katowicach, Nowej Hucie i Zakopanem. Zrealizował też liczne wystawy w kraju i za granicą (1952–1961). Był wykładowcą na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1949–61). Od 1970 r. przebywał we Francji, gdzie wykładał historię i teorię architektury w École Spéciale d’Architecture w Paryżu.

Autor Architektura: Historia i teoria. PWN, Warszawa 2000. Bibliografia: Szafer, T.P., Współczesna architektura polska. Arkady, Warszawa 1988.

Prezentowany wcześniej niepublikowany tekst jest rozprawą, którą Janusz Ballenstedt przedstawił w przewodzie doktorskim, otwartym na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej w Krakowie w 1964 r. Promotorem pracy J. Ballenstedta był prof. Juliusz Żórawski. Oryginał jest oprawionym maszynopisem złożonym z 87 stron. Niniejsza publikacja po upływie ponad pół wieku wynika z przekonania o nie tylko historycznej wartości pracy, lecz także z uwagi na osobę autora, który podjął w niej twórczą kontynuację myśli Żórawskiego ujętych w O budowie formy architektonicznej – ważnego dzieła z dziedziny psychologii architektury. Przypisy dolne oraz podkreślenia w tekście zachowano zgodnie z oryginałem. Teksty w nawiasach prostokątnych [ ] oraz przypisy końcowe pochodzą od redakcji – J.-Krzysztof Lenartowicz.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Janusz Ballenstedt

Abstrakt

Od końca lat 1970. Wiedeń podejmuje działania polityczne, ekonomiczne i planistyczne zmierzające do uczynienia z tego miasta ponownie ważnego centrum aktywności gospodarczej w Europie. Czynione jest to na drodze rozbudowy nowoczesnych miejsc pracy związanych z tworzeniem, przetwarzaniem, dystrybucją i komercjalizacją informacji, a więc rozbudową funkcji biurowej i konferencyjnej. Naprzód wzniesiono Uno-City, a następnie zaczęto przekształcać go w wielofunkcyjną dzielnicę biznesową o wiodącej funkcji biurowej, nazwane Donau-City. Z powierzchnią biurową liczącą pond 11 milionów m2, jest obecnie Wiedeń największym tego typu ośrodkiem we wschodniej części Unii Europejskiej, a na terenie Donau-City powstaje szereg interesujących architektonicznie obiektów. Sześć z nich omówiono.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Maciej Złowodzki
Katarzyna Zawada-Pęgiel
Słowa kluczowe: inteligentna architektura

Abstrakt

Niniejszy artykuł przedstawia nowy, atrakcyjny sposób myślenia o edukacji i praktyce architektonicznej. „Inteligentna architektura” opiera się na tym, jak ludzki umysł postrzega i współdziała z materialnym światem. Być może zaskakujące jest, że ten naukowo pomyślany proces projektowania architektonicznego i budowania prowadzi do bardziej ludzkiej architektury, z odnowionym szacunkiem dla tradycyjnych systemów architektonicznych. Wgląd naukowy w pochodzenie architektury i sposób jej pojmowania daje nam głębokie uznanie dla użytecznych rozwiązań osadzonych w naszym dziedzictwie architektonicznym. Rozwój ten odwraca stuletnią praktykę w architekturze industrialno-modernistycznej, która opowiadała się za usuwaniem przeszłości, a nie uczeniem się od niej. Rozumiejąc zasadnicze zaangażowanie ludzi w budowane środowisko, architekci mogą przyczynić się do większego dobrobytu ludzi w budowanych przez nich materialnych strukturach.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Nikos A. Salingaros
Kenneth G. Masden II

Abstrakt

W artykule zaprezentowano problematykę mikroapartamentów. Zagadnienie przedstawiono w ujęciu przekrojowym, obejmującym zarówno zarys historyczny problemu jak i aktualne trendy. Problematyka omówiona została na tle uwarunkowań demograficznych, które stanowią uzasadnienie dla trendu minimalizacji przestrzeni mieszkalnej. Oprócz kwestii przestrzennych w artykule przedstawiono kwestie społeczne i psychologiczne związane z zamieszkaniem na niewielkiej powierzchni, a także obowiązujące w Polsce regulacje prawne.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Agata Twardoch

Abstrakt

Łąka, łąka kwietna, polana, trawnik – gładki, strzyżony, płaski i zagłębiony, trawiasta ścieżka – to elementy ogrodów znane od stuleci, wykorzystywane w różnych stylach, w różnych typach ogrodów, także w przestrzeniach publicznych. Pratum commune, błonia, trawiasty kopiec to wyróżniki krajobrazu kulturowego niejednego miasta, historycznie i współcześnie. W XIX w. w Anglii zaczęto używać w kompozycjach ogrodowych trawy ozdobne, m.in. pampasową, miskanta i rozplenicę. Początkowo bardziej jako swojego rodzaju osobliwość niż dla ich piękna. Dopiero naturalizm, dał początek szerszemu stosowaniu traw w ogrodach i parkach, w różnych częściach świata, i zyskał wielu propagatorów, m.in. W. Robinsona, J. Jensena, K. Fo-erstera i P. Oudolfa.

Współcześnie trawy są chętnie projektowane przez architektów krajobrazu w przestrzeniach zurbanizowanych. Wykorzystywane zarówno w kompozycjach geometrycznych, jak i swobodnych. Ich tekstura i delikatna kolorystyka tworzą tło dla innych bardziej wyrazistych gatunków roślin. Często stanowią kluczowy element układów naturalistycznych, a wykorzystanie gatunków rodzimych sprzyja zachowaniu bioróżnorodności i odtwarzaniu rodzimego krajobrazu. Wiele z tych współczesnych realizacji, opisanych jest w czasopismach, literaturze przedmiotu, nagradzanych w konkursach. Tej problematyce poświęcony jest ten przeglądowy artykuł.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Agata Zachariasz
Halina Lipińska

Abstrakt

W badaniach historycznej zieleni komponowanej wykorzystywane są różne techniki komputerowe, między innymi tworzenie ideogramów rekonstrukcji oraz wirtualnych modeli przestrzennych. Wykonywane są one na podstawie historycznych materiałów kartograficznych, wśród których na szczególną uwagę zasługują mapy pruskie Urmesstischblätter i Messtischblatter, dostarczające niezwykle cennych i niejednokrotnie trudno dostępnych informacji dotyczących układu kompozycji przestrzennej. W artykule zaprezentowano przykłady postępowania na wybranych obiektach badań. Tworzenie tego typu opracowań jest niezwykle przydatne w procesie badań, analiz i dokumentacji historycznego stanu obiektów zabytkowych, a także jest istotnym materiałem do dalszych analiz związanych z rewaloryzacją i kreacją krajobrazu kulturowego.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Piotr Urbański
Miłosz Walerzak
Agnieszka Wilkaniec
Agnieszka Rosada

Abstrakt

Historia Ogrodu Zoologicznego w Opolu sięga pocz. XX w., kiedy na Wyspie Bolko, wyznaczonej przez Odrę i jej kanały, utworzono zwierzyniec. Współczesne ZOO w Opolu to kompleks nowoczesnych wybiegów i obiektów o pow. ok. 19 ha, wkomponowany w starodrzew Wyspy Bolko. W artykule przedstawiono historię i etapy rozwoju opolskiego Ogrodu Zoologicznego, scharakteryzowano układ kompozycyjny ogrodu, wskazano walory estetyczne i funkcjonalne, które stanowią o jego atrakcyjności i indywidualności.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Monika Ewa Adamska

Abstrakt

Zarówno w miejskich, jak i wiejskich kompozycjach urbanistycznych parki mogą pełnić szczególną rolę oraz wpływać na układ przestrzenny. We wsi Strzelce Wielkie centrum oraz otaczający je krajobraz otwarty powiązane były kompozycyjnie ze znajdującym się w tej miejscowości parkiem dworskim. Zespolony z układem urbanistycznym, determinował on wygląd i lokalizację najważniejszych historycznych elementów wsi.

Przejdź do artykułu

Autorzy i Afiliacje

Przemysław Baster

Redakcja

Redaktor naczelny
Prof. dr hab. inż. arch. Wojciech Kosiński
wkosinski@poczta.onet.pl

Sekretarz Redakcji
Dr inż. arch., arch. krajobrazu Miłosz Zieliński
mzielinski@pk.edu.pl

Redaktorki
Dr hab. inż. arch. Agata Zachariasz Prof. PK
Dr inż. arch. Izabela Sykta

Redaktor
Mgr inż. arch. krajobrazu Jacek Konopacki

 

Kontakt

Dane kontaktowe redakcji:
Instytut Architektury Krajobrazu
Politechnika Krakowska
ul. Warszawska 24, 31-155 Kraków
e-mail: mzielinski@pk.edu.pl

Adres wydawcy:
Polska Akademia Nauk
plac Defilad 1
00-901 Warszawa
mazowieckie Poland
e-mail: krakow@pan.pl
tel 12 356 23 00

 

Instrukcje dla autorów

Na łamach czasopisma publikowane są przede wszystkim artykuły z zakresu architektury, urbanistyki, planowania przestrzennego, architektury krajobrazu, konserwacji zabytków ale także z dziedzin pokrewnych oraz prace w ujęciu interdyscyplinarnym.

Czasopismo znajduje się na ministerialnej liście czasopism punktowanych (5 pkt), (po ewaluacji z 2015 roku, utrzymanej w 2016, 2017 i 2018)

Wskaźnik Index Copernicus ICV 2016 wynosi 67.61

Od tomu 2017 artykuły publikowane w roczniku indeksowane są w bazie Emerging Sources Citation Index

Rocznik indeksowany jest w bazach:

ARIANTA

BazTech

CEON

ICI Journals Master List

Polska Bibliografia Naukowa

Web of Science (WoS) Core Collection’s Emerging Sources Citation Index (ESCI)

Instrukcje dla autorów: http://teka.pk.edu.pl/index.php/dla-autorow/

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji