Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 6
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

Chociaż Rosyjska Cerkiew Prawosławna uczestniczy w działalności ruchu ekumenicznego, to jednak pozostaje ona sceptyczna wobec kierunku rozwoju chrześcijaństwa zachodniego, głównie protestantyzmu. Sprzeciw budzą zwłaszcza próby zakwestionowania tradycyjnych ujęć dogmatycznych i etycznych. Krytyka prawosławna sięga jednak dalej, aż do źródeł zakwestionowania tradycji kościelnej we wczesnej teologii protestanckiej. W tym kontekście niniejszy artykuł przedstawia główne elementy współczesnej rosyjskiej prawosławnej krytyki Reformacji wychodzącej z faktu zakwestionowania u początku ruchu reformacyjnego autorytatywności tradycji. W pierwszej części zarysowana jest teologiczna i ideologiczna specyfika rosyjskiego prawosławnego dyskursu o Reformacji; w drugiej przedstawia się prawosławną koncepcję autorytatywności tradycji w Kościele jako punkt wyjścia krytyki Reformacji; w trzeciej – omawiane są główne elementy krytyki reformacyjnego postulatu sola Scriptura, ze szczególnym uwzględnieniem jego motywacji i konsekwencji społeczno-politycznych.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Odnowienie Zamościa rozpoczęto realizować bez mała przed stu laty. Wówczas wybitni krzewiciele kultury z początkiem 20-lecia mi ę dzywojennego podjęli zamysł przywrócenia rangi tego dzieła kultury polskiej. Idea ochrony dziedzictwa kultury narodowej narastała stopniowo do czasu podjęcia pierwszych badan naukowych, kształtowania norm i zasad opieki i konserwacji. Dziś Zamość został wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Wielu rzeczy dokonano, wiele pozostało do zrobienia.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Artykuł prezentuje wybrane poglądy najważniejszych twórców i teoretyków modernizmu na metody projektowania urbanistyki i architektury, próbując wskazać, które z nich stanęły w sprzeczności z tradycją tworzenia i rozwijania się miasta europejskiego. Analizując teksty i wybrane realizacje można prześledzić drogę kształtowania się poglądów, które modyfi kując, przeobrażając, a wreszcie kontestując formy i sens istnienia detalu architektonicznego, następnie kompozycji architektonicznej i urbanistycznej doprowadziły do odstąpienia od tradycyjnej idei przestrzeni miejskiej, co w ostatecznym efekcie stworzyło nową koncepcję organizmu miejskiego.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Odnowienie Starego Miasta w Zamościu rozpoczęto realizować bez mała przed stu laty. Wówczas wybitni krzewiciele kultury, w okresie początku 20-lecia międzywojennego, podjęli zamysł przywrócenia rangi tego dzieła kultury polskiej. Idea ochrony dziedzictwa kultury narodowej narastała stopniowo do czasu podjęcia pierwszych badan naukowych, kształtowania norm i zasad opieki i konserwacji. Dziś Zamość został wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Wielu rzeczy dokonano, wiele pozostało do zrobienia.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Without question Tadeusz Nowak reached the height of his poetic powers in a series of poems he called psalms (Psalms for Home Use, 1959; Psalms, 1971; and New Psalms, 1978). Although they form a distinctive group with common characteristics, it is hard to see what could possibly connect them with the lofty verses of the Book of Psalms. Having said that it can be argued that they belong to a Polish tradition of psalms developed by Kochanowski, Kochowski and Krasiński. The Polish psalms come in two varieties, those with sweeping visions of national history and identity, and the homely, or more personal, in focus and tone. Nowak rarely mentions the grand themes, yet when he does so his utterances are pregnant with meaning (though with no touch of the messianic fervour typical of the Polish psalms). His Psalms for Home Use are decidedly ‘homely’ in the sense of being personal and private (even autobiographical), and because they exhibit a mind of the common people from the country. If there is any connection between Nowak’s Psalms and their Biblical prototype it is maintained not so much by the occasional literary allusion as by the casting of the characters in the poems in the role of modern psalmists. Like King David, they know they are sinners, and that knowledge imparts to their ‘psalms’ the candidness of a cry from the depth.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji