Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Współtwórca
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 33
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

The Antarctic Peninsula region has experienced a recent cooling for about 15 years since the beginning of the 21st century. In Livingston Island, this cooling has been of 0.8°C over the 12-yr period 2004–2016, and of 1.0°C for the summer average temperatures over the same period. In this paper, we analyse whether this observed cooling has implied a significant change in the density of the snowpack covering Hurd and Johnsons glaciers, and whether such a density change has had, by itself, a noticeable impact in the calculated surface mass balance. Our results indicate a decrease in the snow density by 22 kg m-3 over the study period. The density changes are shown to be correlated with the summer temperature changes. We show that this observed decrease in density does not have an appreciable effect on the calculated surface mass balance, as the corresponding changes are below the usual error range of the surface mass balance estimates. This relieves us from the need of detailed and time-consuming snow density measurements at every mass-balance campaign.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Pozytywizm jest rodziną kierunków filozoficznych wysoko ceniących naukę i poznanie naukowe. Charakterystyczne dla pozytywizmu są tezy, że jedynie nauka dostarcza poznania wartościowego oraz że filozofia nie ma metody innej niż naukowa. Zamiarem pozytywistów było usunięcie metafizyki z obszaru filozofii. Profesor Bogusław Wolniewicz, jeden z bardziej oryginalnych polskich filozofów analitycznych drugiej połowy XX wieku, był stanowczym przeciwnikiem antymetafizycznych tendencji w filozofii. Autor omawia i poddaje dyskusji problem relacji nauki i filozofii oraz stanowisko Wolniewicza i jego argumenty skierowane przeciwko pozytywizmowi i scjentyzmowi.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Humification plays an important role in stabilization of organic matter in soils of the cryolithic zone. In this context, the degree of organic matter stabilization has been assessed, using instrumental methods, for permafrost peat soils of the eastern European Arctic, based on selected plots from within the Komi Republic (Russian Federation). Humic substances (HSs) isolated from the mire permafrost peats of the forest-tundra subzone of the European Arctic have been characterized in terms of molecular composition. This was accomplished using elemental and amino acid fragments (AAFs) composition. Solid-state 13C nuclear magnetic resonance (13C NMR) spectroscopy was utilized to identify the structure of HSs. Changes in the molar x(H) : x(C) ratio, ratio of aromatic to paraffin fragments and ratio of hydroxy AAFs to heterocyclic AAFs along the peat profiles have been revealed. They are due to the activation of cryogenic processes in the upper part of the seasonally thawing layer, the natural selection of condensed humic molecules, the botanical composition and degree of degradation of peat, which reflect the climatic features of the area in the Holocene. Humic acids and fulvic acids of the peat soils showed the prevalence of compounds with a low degree of condensation and a low portion of aromatic fragments. The aromaticity degree showed the trend to increase within the depth. Changes of quantitative and qualitative parameters of specific organic compounds occur at the permafrost boundary of peatlands, which can serve as an indicator of recent climate changes in environments from the high latitudes. The presented data can be useful in the evaluation of soil organic matter stabilization degree in the active layer and below the permafrost table.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The study was aimed at analyzing patterns of abundance and diversity of macrozoobenthic communities along a depth gradient in the Admiralty Bay, a semi-enclosed basin located in a rapidly changing region of the western Antarctic Peninsula. The study concerns primarily the Polychaeta and Amphipoda, the taxonomic richness and diversity of both groups being analyzed at different taxonomic levels (species, genus and family). Such an analysis, which uses a basic surrogacy measure (low taxonomic resolution) can be very useful in future monitoring programs of the Admiralty Bay. The analysis was based on 35 samples collected in the summer seasons of 1984/85 and 1985/86, with a Tvärminne sampler (within the 7–30 m depth range) and an 0.1 m2 van Veen grab (deeper areas) along a transect with the depth changing from 7 to 502 m. The total macrozoobenthos abundance was found to decrease with depth, from 1581 ± 730 ind./0.1 m2 within the 7–30 m to as few as 384 ± 145 ind./0.1 m2 at 400–500 m. The number of phyla per sample was observed to increase along the depth gradient of 7–30 to 200–300 m but was substantially reduced in the deepest sublittoral (400–500 m). The results showed large differences between amphipods and polychaetes in their respective depth-related biodiversity changes. On the other hand, the diversity metrics used (Pielou’s evenness, Shannon-Wiener index, number of species per sample, number of genera per sample, number of families per sample) at different taxonomic levels within each group produced similar patterns, demonstrating the usefulness of surrogacy in studies of Antarctic fjords.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Autor przedstawia niektóre wątki filozofii moralnej profesora Wolniewicza. Na uwagę zasługuje jego myślowa niezależność oraz łączenie postawy analitycznej z moralistyką. Teorię wartości Wolniewicza należy określić jako umiarkowany laicki absolutyzm o słabych podstawach metafizycznych. Choć system normatywny filozofa wydaje się stanowiskiem oświeconego liberała, odnaleźć w nim można kilka kontrowersyjnych twierdzeń, m.in. wiarę w istnienie ontologicznego zła oraz zgodę na karę śmierci.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W niniejszym tekście autorka próbuje rozwikłać paradoks ukryty w stwierdzeniu Bogusława Wolniewicza, który określał się jako „rzymski katolik niewierzący”. Najpierw zostaje ukazane, (1) w jaki sposób Wolniewicz rozumiał źródła religii, następnie (2) jak określał „minimum” chrześcijaństwa. Autorka zastanawia się, (3) czy można pogodzić jego tak wyraziste poglądy na temat eutanazji z nauką Kościoła oraz (4) etyką ewangeliczną. Na koniec (5) autorka szuka zbieżności między racjonalizmem tychicznym Wolniewicza a chrześcijaństwem.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Formalizacja danego zbioru przekonań wyrażonych w pewnym języku polega na przekładzie ich na zdania innego języka. Dobra formalizacja charakteryzuje się tym, że język przekładu jest dobrany właściwie, a przełożone zdania oddają wiernie sens zdań oryginalnych. Na przykładzie ontologii sytuacji pokazuję, jak doskonale rozwiązywał problem formalizacji Profesor Bogusław Wolniewicz.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Tekst poświęcony jest rekonstrukcji poglądów filozoficznych Wolniewicza przedstawionych przez niego w pierwszym tomie jego Filozofii i wartości. Wskazana została tradycja filozoficzna, do której przyznawał się Wolniewicz, i wyniki jego analiz z zakresu metodologii, filozofii religii, antropologii i filozofii politycznej. Spośród problematyki metodologicznej omówione są następujące kwestie: kryteria teoretyczne (w tym kryterium semantyczne) teorii, filozofia jako teoria, style filozoficzne, parapsychologia jako pseudoteoria, zmistyfikowana obserwacja i zasada racjonalności. W ramach filozofii religii zanalizowana jest jego teza, że podstawą religii jest lęk przed śmiercią. Spośród problematyki antropologicznej przedstawione są różne aspekty poglądów Wolniewicza na relacje antropologii do aksjologii, melioryzmu do pejoryzmu (ze szczególnym uwzględnieniem tzw. epifanii diabła), aborcji do morderstwa, przeszczepów do (neo)kanibalizmu. W ramach filozofii politycznej uwaga Wolniewicza w omawianym tomie skupia się między innymi na opozycjach: demokracja i demokratyzm, ewolucja i rewolucja, a także fanatyzm i tolerancja – i te właśnie opozycje poddane są szczegółowemu rozbiorowi. Autor uznaje Wolniewicza za jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich filozofów, ale jednocześnie wskazuje na pewne luki w jego argumentacjach.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W czterech tomach Filozofii i wartości Bogusława Wolniewicza (1993, 1998, 2003, 2016) zawarty jest jego system filozofii normatywnej. Wolniewicz podejmuje tradycję aksjologii H. Elzenberga, gdzie filozofia jest wojną światopoglądów, konfrontacją postaw wartościujących. Wizja świata Wolniewicza jest pesymistyczna: w świecie istnieje realne i aktywnie działające zło (manicheizm), ludzki charakter moralny jest narzucony biologicznie (determinizm), nie wszyscy ludzie mają sumienie (dualizm), zły charakter nie daje się poprawić (nonmelioryzm), rozum nie wystarcza do dobrego działania (woluntaryzm), wola jest siłą popędu (irracjonalizm). Wszyscy ludzie kierują się przyjemnością (hedonizm), ale jednym sprawia przyjemność egoistyczny interes, a innym realizacja wartości perfekcyjnych. Religia jest tworem ziemskim, powstaje jako reakcja istoty rozumnej na konieczność śmierci. Instytucja Kościoła powinna być szanowana nawet przez niewierzących, ponieważ sprzyja wartościom konserwatywnym. We współczesnym społeczeństwie zaostrza się podział na orientację konserwatywną („prawoskrętną”) i lewicową („lewoskrętną”), przy niejasnym udziale centrowych liberałów. Konserwatyzm opiera się na uznaniu siły losu („tychizm”), która ma moc przemienić ludzkie życie w tragedię. Jest to wizja świata zbieżna z religią katolicką św. Augustyna (grzech pierworodny, predestynacja, dualizm dobra i zła, państwo Boże i piekło), ale pozbawiona religijnej pociechy.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Tematem artykułu jest refleksja polityczna filozofa Bogusława Wolniewicza. Tytułem wprowadzenia przedstawiono jego ogólne stanowisko filozoficzne, nazywane przez niego racjonalizmem tychicznym albo transcendentalnym, zakładające, iż rozum ludzki wykracza poza porządek natury. Pozwala to Wolniewiczowi umiejscowić się w kręgu wyznawców chrześcijaństwa, aczkolwiek w sposób swoisty, wynikający z przyjmowania niektórych tylko prawd wiary podawanych przez Kościół. Jako „niewierzący katolik”, jest on obrońcą cywilizacji chrześcijańskiej, którą utożsamia z cywilizacją Zachodu. Podejmuje krytykę liberalizmu, libertynizmu oraz ideologii „lewackich”, jednocześnie deklarując się jako demokrata, którego ideałem jest demokracja obywatelska, resp. republikańska, ufundowana na cnocie patriotyzmu i doceniająca znaczenie państwa dla narodu. Za najważniejszy krąg lojalności uważa wspólnotę narodową oraz podejmuje oryginalną obronę ksenofobii, acz bez nienawiści, jako uzasadnionej ochrony własnego terytorium przed inwazją intruzów.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Światopogląd Bogusława Wolniewicza można opisać przy użyciu trzech kategorii: 1) pesymizm („tychizm”), 2) determinizm etyczny („nonmelioryzm”), 3) konserwatyzm („prawoskrętność”). Ad 1) Pesymizm ma dwie formy: metafizyczną (tragizm) i społeczną (dualizm). Ad 2) Wolniewicz traktował charakter etyczny człowieka jako zdeterminowany biologicznie i niezmienny. Przeciwstawiam temu poglądowi koncepcję klasyczną w wersji Arystotelesa i stoików. Według teorii klasycznej, charakter etyczny powstaje przez przyzwyczajenie do dokonywania określonych czynności. Ad 3) Za historyczny pierwowzór konserwatyzmu można uznać doktrynę Krytiasza z Aten, głoszącego rządy prawa i podporządkowanie religii etyce. Wolniewicz głosił dualizm orientacji prawoskrętnej i lewoskrętnej. Przedstawiam inspirowaną tym poglądem teorię wartości lewicowej (linearnej) i prawicowej (modularnej) oraz konstruuję prosty model konfliktu aksjologicznego między prawicą i lewicą.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Artykuł składa się z dwu części. W pierwszej zostało streszczone w języku nieformalnym rozumienie idei Boga wyrażone przez Bogusława Wolniewicza w języku logiki formalnej. Wykazuje się, że podstawą stanowiska Wolniewicza jest antynaturalizm, czyli przekonanie, że przyroda jest fragmentem szerszej rzeczywistości, a człowiek częściowo wykracza poza rzeczywistość przyrodniczą. W drugiej części podjęto próbę uchwycenia intuicji leżących u podstaw Bogusława Wolniewicza idei Boga jako bezosobowej mocy niebędącej Opatrznością. Uzasadnia się, że jest to konsekwencją uwarunkowań charakterologicznych. Uzasadnienie to jest zgodne z Wolniewicza rozumieniem ludzkiego charakteru. W artykule wykorzystano prywatną korespondencję Bogusława Wolniewicza.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Autor przedstawia sposób filozofowania Bogusława Wolniewicza. Kolejno omawia źródła jego filozofowania, cele, jakie sobie stawiał, jego racjonalizm oraz metodę unaukowienia filozofii, jego odniesienie do historii filozofii i filozofii merytorycznej, sposób prowadzenia zajęć dydaktycznych, a na koniec pracę nad tekstem. Te prezentację w wielu punktach wzbogaca o elementy metafilozofii własnego autorstwa.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Artykuł w całości poświęcony jest rozważaniom nad pytaniem Bogusława Wolniewicza postawionym w jego nocie A question about join-semilattices („Bulletin of the Section of Logic” 1990, T. 19, nr 3). Część pierwsza artykułu dotyczy oryginalnego sformułowania tego pytania, w którym chodzi o podanie warunków dostatecznych na to, by w pewnej określonej rodzinie BM podzbiorów półkraty górnej z jednością istniały elementy minimalne. W kolejnych czterech częściach pytanie roztrząsane jest w odniesieniu do innych analogicznych rodzin zbiorów, których elementami są: dowolne zbiory (abstrakcyjne), zbiory gęste w przestrzeni topologicznej; filtry w algebrze Boole’a oraz zbiory domknięte względem operacji konsekwencji.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Opracowanie to jest uzupełnieniem tekstu Bogusława Wolniewicza Elzenberg o Miłoszu (1997). Przedstawione zostają okoliczności związane z odkryciem artykułu Cz. Miłosza Obowiązek i skierowanej przeciw niemu polemiki Elzenberga. Ponadto, w drugiej części, autorzy podejmują się oceny powieści J. Conrada Korsarz.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji