Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 132
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

Złoża kopalin stanowią rodzaj aktywów, których wycena może być realizowana w bardzo zróżnicowany sposób. Metody i procedury takiej wyceny najczęściej stosowane są w odniesieniu do złóż z wyznaczonymi zasobami typu mineral reserves (wg klasyfikacji CRIRSCO), znacznie rzadziej i zazwyczaj wyłącznie z zastosowaniem podejścia porównawczego w przypadku złóż niezagospodarowanych na wstępnym etapie rozpoznania (z zasobami typu mineral resources). W Polsce znaczna część złóż kopalin, głównie energetycznych, metalicznych i chemicznych, jest objęta tzw. własnością górniczą Skarbu Państwa. W chwili obecnej brakuje spójnego i przemyślanego zarządzania tymi złożami. Odpowiednia metodyka wyceny tych złóż, będących na różnym etapie rozpoznania, niekiedy także zagospodarowania, powinna być jednym z kluczowych elementów takiego zarządzania. Skarb Państwa z reguły rozporządza prawem własności górniczej przez „ustanowienie” użytkowania górniczego w formie umowy, z ustaleniem wynagrodzenia za to ustanowienie. Zasady ustalania wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego są określane na podstawie wewnętrznego nieformalnego dokumentu Ministerstwa Środowiska z bardzo uproszczonymi zasadami ustalania tego wynagrodzenia, w bardzo ograniczonym stopniu związanymi z rzeczywistą wartością złoża, która poza tym jest zmienna w czasie. A wymiar tej opłaty powinien mieć jak najbliższy związek z wartością złoża wycenianą na dany moment, z uwzględnieniem obecnych uwarunkowań m.in. technologicznych, środowiskowych, formalnoprawnych, a w szczególności rynkowych. Wycena złóż kopalin objętych własnością górniczą, poza bieżącymi potrzebami w zakresie ustalania podstawy wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego, powinna służyć także do corocznego ustalania wartości tych złóż jako elementu mienia Skarbu Państwa i przedstawiania jej wyników jako elementu Sprawozdania o stanie mienia Skarbu Państwa. Jest sprawą otwartą, czy metodyka wyceny omawianych zasobów powinna bazować na przyjętych i powszechnie stosowanych rozwiązaniach wyceny złóż kopalin dla celów obrotu gospodarczego, czy też na słabo do tej pory rozwiniętej metodyce wyceny złóż jako elementu planowanego systemu Zintegrowanych Środowiskowych i Ekonomicznych Rachunków Narodowych. Artykuł prezentuje najważniejsze elementy obydwu podejść metodycznych. Wydaje się, że wskazane byłoby w tym przypadku wykorzystanie wybranych elementów każdego z tych podejść.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Stosowanie biomasy w energetyce jest działaniem w ramach zastępowania paliw kopalnych pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych. Jednak jej stosowanie jako paliwa stałego ze względu na różnorodność stosowanej biomasy powoduje powstawanie odpadów o bardzo zróżnicowanym i niestabilnym składzie chemicznym. Odpady ze spalania biomasy są surowcem o bardzo zróżnicowanym składzie nawet w przypadku spalania biomasy jednego rodzaju. Zawartość poszczególnych pierwiastków w popiołach lotnych ze spalania biomasy waha się od zera do kilkudziesięciu procent. To zróżnicowanie powoduje, że trudno znaleźć dla nich metody odzysku. Najczęściej rozpatrywane kierunki stosowania popiołów ze spalania biomasy to produkcja materiałów budowlanych i rolnictwo. W artykule przedstawiono wyniki badań pierwiastkowych składów chemicznych z podziałem na najczęściej stosowane paliwa z biomasy. Zaprezentowane zostały wyniki dotyczące pierwiastkowych składów chemicznych popiołów lotnych ze spalania biomasy leśnej i rolniczej w kotłach fluidalnych w energetyce zawodowej. Popioły te charakteryzują się wysoką zawartością: wapnia (12,3–19,4%), krzemu (1,2–8,3%), potasu (0,05–1,46%), chloru (1,1–6,1%), żelaza (0,8–6,5%). Nie stwierdzono w nich obecności sodu. Tylko w jednym z 5 popiołów stwierdzono obecność glinu. We wszystkich badanych popiołach stwierdzono obecność: manganu, chromu, miedzi, niklu, ołowiu, cynku, siarki, bizmutu, cyrkonu, tytanu. Analiza pierwiastkowych składów chemicznych może pozwolić na wstępne określenie kierunku odzysku dla danego popiołu.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Funkcjonowanie europejskiej gospodarki i społeczeństwa wymaga stabilnych i zrównoważonych dostaw surowców. Od 10 lat Unia Europejska rozwija inicjatywę surowcową dla zabezpieczenia tych dostaw dla gospodarki UE. W wielu przypadkach obszary ze znanymi lub hipotetycznymi złożami kopalin nie są wystarczająco zabezpieczone, doświadczając konkurencji ze strony innych kierunków zagospodarowania terenu, z dużym ryzykiem uniemożliwienia przyszłego dostępu do nich. Projekt MINATURA2020 był odpowiedzią na potrzebę rozwoju zharmonizowanych ram, które pozwoliłyby na wypracowanie wspólnej ścieżki identyfikacji złóż kopalin o znaczeniu publicznym (ZKoZP) oraz ich ochrony w procesie planowania przestrzennego. Projekt pozostawił wytyczne i propozycje w zakresie rozwoju europejskiej sieci ZKoZP, aby uniknąć utraty dostępu do „złóż wartych ochrony”. W Polsce ochrona złóż kopalin jest intensywnie dyskutowana w ostatnich latach. Przedstawiono w tym zakresie różne propozycje. Tym niemniej do chwili obecnej tylko kilka złóż węgla zostało uznanych za strategiczne. W chwili obecnej w Polsce przygotowywana jest Polityka Surowcowa Państwa. Jej zasadniczym celem jest zabezpieczenie dostępu polskiej gospodarki do niezbędnych surowców w perspektywie długoterminowej. Zakłada się m.in. działania mające na celu ochronę złóż kopalin w ramach planowania przestrzennego. Artykuł prezentuje zakres i najważniejsze rezultaty projektu MINATURA2020 (wraz ze szczegółami próby implementacji metodyki projektu w warunkach polskich), Projekt Polityki Surowcowej Państwa z jego celami i głównymi filarami, pozycję złóż kopalin o znaczeniu publicznym w tym Projekcie, a także oczekiwane przyszłe kroki mające na celu lepszą ochronę złóż kopalin zarówno w całej Unii Europejskiej, jak i w szczególności w Polsce.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Zagraniczne inwestycje wydobywcze są narażone na znaczne ryzyko z powodu różnych czynników mających wpływ na taką działalność. Stosowane wskaźniki często zawierają elementy niepewności i nie można ich w pełni skwantyfikować. Kierując się teorią analizy par (set par analysis), badanie to tworzy system indeksu oceny ryzyka oparty na analizie czynników ryzyka zagranicznych inwestycji górniczych i określa wagi czynników z zastosowaniem entropii. Ponadto w artykule przedstawiono model oceny ryzyka związanego z identyfikacją rozbieżności, oparty na powiązaniu pięciu elementów. Zarówno pewność, jak i niepewność różnych ryzyk są traktowane jednolicie w tym modelu i możliwe jest matematyczne opisanie i ilościowe wyrażenie złożonych decyzji systemowych w celu oceny projektów. Ryzyko inwestycji zagranicznych i ich zmieniające się trendy są oceniane syntetycznie poprzez obliczanie sąsiedniego elementu i analizowanie ustalonego potencjału dla tej pary. Przykładem może być faktyczny zagraniczny projekt inwestycyjny dotyczący górnictwa, gdzie ryzyko inwestycji zagranicznych można podzielić na pięć rodzajów zgodnie z rachunkiem ryzyka, a następnie dokonuje się oceny modelu i uzyskuje się konkretne wyniki oceny ryzyka. Na przykładzie przedstawiono aspekty praktyczne i skuteczność tej metody oceny. Ten nowy model łączy czynniki statyczne i dynamiczne oraz informacje jakościowe i ilościowe, co poprawia wiarygodność i dokładność oceny ryzyka. Co więcej, ta metoda oceny może być również zastosowana do innych podobnych zagadnień i ma pewną skalowalność.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Badania miały na celu kartowanie, inwentaryzację oraz waloryzację zwałowisk po górnictwie węgla kamiennego z kopalń JSW SA pod kątem możliwości odzysku węgla ze zwałowisk oraz późniejszej rekultywacji i zagospodarowania badanych obiektów. Waloryzacji dokonano z wykorzystaniem autorskiej metodologii, uwzględniającej zagadnienia takie jak: rekultywacja, zagospodarowanie i dostępność, a także zagrożenia dla środowiska, związane z deponowaniem odpadów górniczych i przeróbczych na powierzchni terenu. Dokonano inwentaryzacji 10 zwałowisk odpadów pogórniczych pochodzących z 6 kopalń JSW SA obejmujących swoim zasięgiem 7 złóż: Borynia, Jastrzębie, Zofiówka, Budryk, Knurów, Szczygłowice, Pniówek. Dane źródłowe wraz z miejscami lokalizacji poszczególnych zwałowisk pozyskano z materiałów archiwalnych kopalń i urzędów miast, w granicach których występują te zwałowiska (Jastrzębie Zdrój, Knurów, Mszana, Pawłowice, Suszec). Zweryfikowane dane zostały naniesione na podkład topograficzny, czego rezultatem jest mapa zwałowisk odpadów pogórniczych. Wyniki waloryzacji zwałowisk, obejmujące określenie: jego nazwy, stanu, powierzchni, dostępności, kopalni, z której pochodzą zwałowane odpady, rodzaju rekultywacji technicznej i biologicznej oraz możliwości odzysku węgla, zostały naniesione na wykonaną mapę. Na podstawie zebranych i opracowanych danych podjęto próbę określenia potencjalnych możliwości odzysku węgla ze zwałowisk oraz powiązania jakości węgla w złożach eksploatowanych przez kopalnie JSW SA i węgla w materiale odpadowym. Wyniki badań wykazały, iż pomimo wstępnej informacji, że większość badanych zwałowisk stanowi potencjalne obiekty odzysku węgla z materiału odpadowego, ostatecznie tylko w kilku przypadkach (5 obiektów) odzysk ten jest ekonomicznie uzasadniony
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Płukanie jest operacją technologiczną pozwalającą na usunięcie z kruszyw minerałów ilastych. Z roku na rok ilość szlamów powstających podczas płukania kruszyw wzrasta. Poza rekultywacją obszarów kopalni, nie ma powszechnej metody utylizacji tych odpadów. Możliwość użycia szlamów z płukania kruszyw wapiennych w ceramice budowlanej może być przyjazną środowisku metodą ich wykorzystania. W artykule przedstawiono wybrane badania laboratoryjne dwóch szlamów z płukania kruszywa: dolomitowego i wapiennego. Odpady scharakteryzowano pod względem zawartości wody, składu granulometrycznego (analiza sitowa i areometryczna), chemicznego (XRF) i mineralnego (XRD), właściwości termicznych (STA/EGA, dylatometria, mikroskopia wysokotemperaturowa) oraz trwałości spieków w obecności pary wodnej. Stwierdzono, że odpad z płukania kruszywa dolomitowego zawiera więcej minerałów ilastych i mniej węglanów oraz jest bardziej drobnoziarnisty niż odpad z płukania wapienia. Odpad z płukania kruszywa wapiennego charakteryzują duże wahania zawartości wody i duża zawartość potencjalnie niebezpiecznych ziaren kalcytu. Podczas ogrzewania wysuszonych próbek szlamów do 1300°C zachodzi dekarbonatyzacja i spiekanie. Odpad z płukania kruszywa dolomitowego mięknie, topi się i płynie przed osiągnięciem temperatury 1300°C. Po wypaleniu szlamów w 1000°C spiek ze szlamu wapiennego nie jest odporny na działanie pary wodnej. Odpad z płukania kruszywa dolomitowego może być wykorzystany w ceramice budowlanej bez jego przetwarzania jako podstawowy składnik mas ceramicznych. Odpad z płukania kruszywa wapiennego nie nadaje się do zastosowania w ceramice budowlanej bez jego poprzedniego zmielenia. Jego właściwości sugerują możliwość zastosowania go jedynie jako dodatek do mas ceramicznych, nie jako ich główny składnik.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W artykule podjęty został problem warunków, do których spełnienia w trakcie kredytowania zobligowany jest kredytobiorca. Warunki te, czyli tzw. kowenanty, wbudowane są w umowy kredytowe i mają na celu ograniczenie ryzyka banku przy finansowaniu podmiotów gospodarczych. Dla podmiotów tych jednak mogą stanowić równocześnie warunki ograniczające zakres korzystania z kredytów bankowych. Myślą przewodnią badań była hipoteza, w której założono, że kowenanty są zróżnicowane stosownie do rodzajów kredytów oraz specyfiki branż i sytuacji finansowej przedsiębiorstw. W celu potwierdzenia hipotezy przeprowadzono analizę 25 umów kredytowych w trzech korporacjach i ich spółkach zależnych. Podmioty te należą do sektora paliwowego, wydobywczego i metalurgicznego. Sprawdzono równocześnie w jakim stopniu kowenanty te były dotrzymywane w czterech kwartałach 2016 roku i dwóch kwartałach 2017 roku. Ze względu na poufność danych zawartych w umowach kredytowych nazwy grup kapitałowych i ich spółek zostały utajnione na życzenie zarządów tych podmiotów. Badania wykazały ponadto, że dotrzymanie kowenantów pozafinansowych sprawiało firmom więcej problemów niż dotrzymanie kowenantów finansowych. W kilku umowach zapisano, że firma nie może swobodnie dysponować majątkiem trwałym, restrukturyzować go, wykorzystać leasingu zwrotnego co utrudniało wykorzystanie tego majątku do zwrotu długu. Sporym utrudnieniem były warunki, zastrzegające, że firma nie może podejmować dodatkowej działalności poza dotychczasową. Utrudniało to dywersyfikacje działalności spółek, która poprawiłaby ich pozycje konkurencyjną na rynku. Autorka zamierza prowadzić dalsze badania nad kowenantami, aby wskazać bankom pole do ich elastycznego stosowania, a tym samym zwiększenia dostępności kredytów bankowych dla podmiotów gospodarczych.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W trakcie udostępniania użytkowych poziomów wodonośnych metodami obrotowymi z wykorzystaniem płuczki wiertniczej zachodzi proces kolmatacji skał w strefie przyotworowej. Prowadzi on do fizycznych zmian ośrodka porowatego w wyniku osadzania się w nim cząstek fazy stałej z płuczki wiertniczej. Powoduje to zmniejszenie prędkości filtracji wody w zakolmatowanych partiach formacji wodonośnej, co skutkuje wzrostem depresji i obniżeniem sprawności hydraulicznej studni, a w konsekwencji obniżeniem całkowitej wydajności studni W artykule przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych nad opracowaniem płuczki wiertniczej, która stanowić będzie bazę do opracowania kompletnego systemu płuczkowego przeznaczonego do wiercenia otworów hydrogeologicznych w różnych warunkach geologicznych. W ramach badań laboratoryjnych przeprowadzono pomiary parametrów reologicznych sześciu, standardowo stosowanych w wiertnictwie, środków polimerowych oraz nowego środka, którego skład opracowano na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH. Przeprowadzone badania pokazały, że nowy środek, oznaczony jako CAGEx, zapewnia wymagane parametry technologiczne i może być stosowany jako baza płuczek wiertniczych. Wykonane badania przemysłowe nowej płuczki wiertniczej CAGEx, podczas wiercenia studni ujęciowej potwierdzają dużą stabilność jej parametrów technologicznych i niewielki wpływ na uszkodzenie przepuszczalności skał w strefie przyfiltrowej. Wykonana studnia ujęciowa charakteryzowała się wysoką sprawnością hydrauliczną i nie wymagała wykonania dodatkowych zabiegów uaktywniania.
Przejdź do artykułu
Słowa kluczowe Polska rudy weglowodory dewon

Abstrakt

W kamieniołomie wapieni górno dewońskich w Józefce koło miejscowości Górno koło Kielc w Górach Świętokrzyskich stwierdzono współwystępowanie węglowodorów i siarczków żelaza i miedzi w spękaniach w strefie uskokowej. Węglowodory występują także w formie rozproszonej, plamiście w otaczających wapieniach nadając im czarną barwę oraz wzdłuż płaszczyzn ich warstwowania. Współwystępowanie węglowodorów i siarczków metali sugeruje ich wspólną genezę i migrację z głęboko położonego źródła. Skałami macierzystymi, mogły być czarne łupki występujące w utworach syluru i ordowiku oraz na pograniczu dewonu dolnego i środkowego wyróżniane jako wzbogacony w metale „poziom rudonośny”. Zwrócono uwagę, że nośnikiem metali mogły być związki metaloorganiczne.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Sterowanie procesów technologicznych wzbogacania węgla odbywa się w obecności licznych zakłóceń. Zatem jednym z podstawowych zadań układów regulacji procesów wzbogacania węgla jest stabilizacja parametrów jakościowych na zadanym poziomie. Istotnym problemem jest wybór regulatora odpornego na różnorodne zakłócenia. Niemniej ważnym zagadnieniem w regulacji procesu jest dobór nastaw regulatora. W wielu metodach doboru nastaw regulatora wykorzystuje się charakterystyki dynamiczne sterowanego procesu (model dynamiczny obiektu sterowania). Na podstawie badań stwierdzono, że dynamika wielu procesów wzbogacania węgla może być przedstawiona za pomocą modelu o właściwościach elementu inercyjnego z opóźnieniem czasowym. Identyfikacja parametrów obiektu (w tym stałej czasowej) w warunkach przemysłowych realizowana jest zwykle w trakcie normalnej eksploatacji (z oddziaływaniem zakłóceń), tym samym wyznaczone parametry modelu dynamicznego mogą się różnić od wartości rzeczywistych procesu. Układ regulacji z nastawami regulatora dobranymi na podstawie takiego modelu może nie spełniać założonych wymagań jakości regulacji. W artykule przeprowadzono analizę wpływu zmian parametrów modelu obiektu na przebieg wielkości regulowanej. Dla nastaw regulatora wyznaczonych według parametrów T i τ przeprowadzono badania na obiekcie o parametrach różniących się w pewnym zakresie. W badaniach zastosowano analizę wrażliwości. Przedstawiono analizę wrażliwości dla trzech metod doboru nastaw regulatora PI układów regulacji procesów wzbogacania węgla charakteryzujących się właściwościami dynamicznymi obiektu inercyjnego z opóźnieniem. Rozważania przeprowadzono dla różnych parametrów obiektu, na podstawie odpowiedzi układu regulacji dla stałej wartości wielkości zadanej. W podsumowaniu dokonano oceny rozpatrywanych metod doboru w odniesieniu do wybranych wskaźników jakości regulacji.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Wyroby stalowe i żeliwne ze względu na niską cenę i korzystne właściwości znajdują najszersze zastosowanie wśród metali w gospodarce, a ich zużycie stało się wskaźnikiem rozwoju gospodarczego. W artykule przedstawiono charakterystykę surowców żelaza w odniesieniu do obecnych wymagań hutnictwa. Globalizacja handlu i rozwój technologii wytwarzania stali w ostatnim półwieczu spowodowały istotne zmiany w jakości wsadowych surowców mineralnych. Wymusiło to usprawnienie technologii przeróbczych przez zakłady górnicze. Przedmiotem światowego handlu są obecnie standardowe koncentraty o zawartości żelaza ponad 60%, tj. niemal dwukrotnie bogatsze niż rudy przetwarzane w połowie XX wieku w wielu krajach. Udoskonalone zostały sposoby oceny jakości surowców wsadowych i zaostrzono normy jakości. W publikacji dokonano przeglądu wymagań jakościowych najbardziej istotnych surowców: rud i koncentratów żelaza, złomu stalowego, głównych metali stopowych, węgla koksowego i koksu oraz gazu i innych nośników energii. Zwrócono szczególną uwagę na metodykę badania jakości surowców oraz standaryzację surowców wsadowych. Jakość surowców oceniana jest wieloparametrycznie; istotne są zarówno cechy chemiczne, jak i fizyczne. Gorsze parametry jakościowe surowców wsadowych skutkują niższymi cenami uzyskiwanymi przez dostawców w obrocie. Rynki tych surowców są zróżnicowane, kierowane odrębnymi i częściowo nowymi regułami. W obrocie handlowym funkcjonują standardy odniesień cenowych (np. ceny węgla metalurgicznego w Australii czy indeksy cenowe koncentratów żelaza). Część surowców kwotowana jest w systemie giełdowym (niektóre składniki stopowe i złom stalowy). Rezygnacja z powszechnych dawniej kontraktów wieloletnich doprowadziła do dużych wahań cen, które osiągnęły podobną skalę jak inne metale.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

A measuring system was developed for the measurement of ejector forces in the die casting process. When selecting the sensor technology, particular care was taken to ensure that measurements can be taken with a high sampling rate so that the fast-running ejection process can be recorded. For this reason, the system uses piezoelectric force sensors which measure the forces directly at the individual ejector pins. In this way, depending on the number of sensors, it is possible to determine both the individual ejector forces and the total ejector force. The system is expandable and adaptable with regard to the number and position of the sensors and can also be applied to real HPDC components. Automatic triggering of the measurements is also possible. In addition to the measuring system, a device and a method for in-situ calibration of the sensors have also been developed. To test the measuring system, casting experiments were carried out with a real aluminium HPDC aluminium component. The experiments showed that it is possible to measure the ejector forces with sufficient sampling rate and also to observe the process steps of filling, intensification and die opening by means of ejector forces. Experimental setup serves as a basis for future investigations regarding the influencing parameters on the ejection process.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The research described in this contribution is focused on fractographic analysis of the fracture area of newly developed eutectic silumin type AlSi9NiCuMg0.5 (AA 4032), which was developed and patented by a team of staff of the Faculty of Mechanical Engineering. The paper presents determination of the cause of casting cracks in operating conditions. Fractographic analysis of the fracture area, identification of the structure of the casting, identification of structural components on the surface of the fracture surface and chemical analysis of the material in the area of refraction were performed within the experiment. Al-Si alloys with high specific strength, low density, and good castability are widely used in pressure-molded components for the automotive and aerospace industries. The results shown that the inter-media phases Fe-Al and Fe-Si in aluminium alloys lead to breakage across the entire casting section and a crack that crossed the entire cross section, which was confirmed by EDS analysis.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The essence of ablation casting technology consists in pouring castings in single-use moulds made from the mixture of sand and a watersoluble binder. After pouring the mould with liquid metal, while the casting is still solidifying, the mould destruction (washing out, erosion) takes place using a stream of cooling medium, which in this case is water. This paper focuses on the selection of moulding sands with hydrated sodium silicate for moulds used in the ablation casting. The research is based on the use of Cordis binder produced by the Hüttenes-Albertus Company. It is a new-generation inorganic binder based on hydrated sodium silicate. Its hardening takes place under the effect of high temperature. As part of the research, loose moulding mixtures based on the silica sand with different content of Cordis binder and special Anorgit additive were prepared. The reference material was sand mixture without the additive. The review of literature data and the results of own studies have shown that moulding sand with hydrated sodium silicate hardened by dehydration is characterized by sufficient strength properties to be used in the ablation casting process. Additionally, at the Foundry Research Institute in Krakow, preliminary semi-industrial tests were carried out on the use of Cordis sand technology in the manufacture of moulds for ablation casting. The possibility to use these sand mixtures has been confirmed in terms of both casting surface quality and sand reclamation.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

This article presents measurements of the thickness of alcohol-based coatings on sand foundry cores and moulds. These coatings were applied using two methods, the dipping method and the painting method. For the purposes of the study, a zircon alcohol-based coating was prepared with three different levels of nominal viscosity; very thin at 10s, average at 20s, and thick at 30s. The coating was applied to a core made of quartz sand and furan resin. The cores were made of sand with three different grain sizes; dL = 0.22 mm – fine sand, dL = 0.33 mm medium sand, and dL = 0.47 mm coarse sand. In the study, the thickness of the coating obtained to the core was measured immediately after application as well as after drying. Additionally, the extent of penetration into the intergranular spaces of the core matrix was measured. On the basis of this study, the impact of the grain size of the core matrix on the thickness of the coating and its penetration into the core was assessed. The thickness of coatings obtained using different application methods was also assessed.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The aim of the paper is to present the hydrodynamic, mass transfer and illumination characteristics of a laboratory helical-tube photobioreactor Biostat PBR-2S, commercially available and used in many laboratories in Poland and worldwide. The investigated hydrodynamics parameters were: mean liquid circulation rate, liquid velocity/residence time in the tubular part of the apparatus and mixing time, measured in the wide range of rotary speed of the circulation pump. The influence of the aeration intensity on these parameters was also checked. The volumetric oxygen and carbon dioxide transfer coefficients in the liquid phase and their dependency on the liquid circulation rate and gas inflow rate were determined. The experiments were performed in tap water and then in a real three-phase cultivation broth at the end of thermophilic cyanobacteria T. synechococus growth. For the final evaluation of the tested PBR there were series of test cultivations run under different conditions of illumination. The highest final concentration of the biomass of tested cyanobacteria reached the relatively high value of 4.38 g/dm3 of the dry biomass, although the process conditions were not fully optimized. The laboratory photobioreactor PBR-2S proved to be a good tool for investigations of microalgae cultivation processes. The presented results and practical observations may help to analyze and understand the mutual influence of the specific process parameters in the described PBR, especially during autotrophic organism cultivations.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

A microstructural model of Red Blood Cell (RBC) behaviour was proposed. The erythrocyte is treated as a viscoelastic object, which is denoted by a network of virtual particles connected by elastic springs and dampers (Kelvin-Voigt model). The RBC is submerged in plasma modelled by lattice Boltzmann fluid. Fluid – structure interactions are taken into account. The simulations of RBC behaviour during flow in a microchannel and wall impact were performed. The results of RBC deformation during the flow are in good agreement with experimental data. The calculations of erythrocyte disaggregation from the capillary surface show the impact of RBC structure stiffness on the process.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

On the basis of hydrogen peroxide decomposition process occurring in the bioreactor with fixed-bed of commercial catalase the optimal feed temperature was determined. This feed temperature was obtained by maximizing the time-average substrate conversion under constant feed flow rate and temperature constraints. In calculations, convection-diffusion-reaction immobilized enzyme fixed-bed bioreactor described by a coupled mass and energy balances as well as general kinetic equation for rate of enzyme deactivation was taken into consideration. This model is based on kinetic, hydrodynamic and mass-transfer parameters estimated in earlier work. The simulation showed that in the biotransformation with thermal deactivation of catalase optimal feed temperature is only affected by kinetic parameters for enzyme deactivation and decreases with increasing value of activation energy for deactivation. When catalase undergoes parallel deactivation the optimal feed temperature is strongly dependent on hydrogen peroxide feed concentration, feed flow rate and diffusional resistances expressed by biocatalyst effectiveness factor. It has been shown that the more significant diffusional resistances and the higher hydrogen peroxide conversions, the higher the optimal feed temperature is expected.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The objectives of this research are to study the direct influence on the competitive advantage and pattern development of variables affecting the competitive advantage of the Thai oil palm industry. This research employs a quantitative research method. The population for the study consists of 150 oil palm industrial operators in Thailand. Questionnaires are used in the data collection and the data are analyzed by using SEM. The research results reveal that the Knowledge Management Process and Supply Chain Integration positively influence the competitive advantage in the quality, delivery, and cost. The competitive advantage receives a positive direct impact from the Knowledge Management Process and Supply Chain Integration. The variation of competitive advantage can be explained as 84%. The obtained results can be used for developing the industry to create economic growth and sustainable competitive advantage.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji