Nauki Humanistyczne i Społeczne

Rocznik Slawistyczny

Zawartość

Rocznik Slawistyczny | 2017 | No LXVI |

Abstrakt

One of the diffi culties of Slavic etymology which also occur in works devoted to the reconstruction of Proto-Slavic vocabulary, is the problem associated with distinguishing words, with an identical or similar sound, of native origin, and borrowings. The article considers four situations of this kind. The reconstruction of the allegedly Proto-Slavic word *kova one adduced the dialectal Croatian kȏva ‘quarry’, whereas it is a local phonetic variant of the well-attested noun kȃva ‘quarry; pit, trench; mine’, borrowed from the Italian (and Venetian) cava ‘quarry; mine; pit; cave rn’. Among the descendants of the Proto-Slavic *kojiti ‘to soothe, to alleviate’ one included the dialectal Croatian kojȉti ‘to wind a rope, to haul in a net’, whereas it is a fi shing term borrowed from the dialectal Italian coir ‘to wind a rope’; in this context one considered the dialectal Kajkavian Croatian kojiti ‘to breast-feed; to cultivate, to nourish’ (which heretofore was unfamiliar to Croatian scholarship), the actual descendant of the Proto-Slavic *kojiti. The dialectal Croatian lȕća ‘a lump of earth’ was said to be derived from the earlier *glut-ja from the Proto-Slavic *gluta ‘a dense lump of something; protuberance; knag’, whereas the geography indicates that it is more likely a Romance borrowing which is etymologically related to the Latin luteum ‘mud’. In this context one considered the Čakavian lȕća ‘skull’ and ‘a species of a nocturnal moth (death’s head hawkmoth, Acherontia atropos), which is probably related with this Romance borrowing. Apart from the unquestionable Proto-Slavic *klǫpь ‘bench’ one also reconstructed the proto-forms *klupь *klupa, whereas the Slavic words, which were supposed to indicate original forms featuring the root -u- are borrowings from German: Kashubian klëpa ‘a sandbank which protrudes above the sea level’ from the German Klippe ‘coastal rock’, Croatian klupa ‘an instrument which is used to measure the diameter of a tree trunk’ from the German Kluppe, which has the same meaning in the technical language.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The paper presents an analysis of the voicing of the phoneme /v/ in modern spoken Macedonian. The phoneme /v/ in the standard Macedonian language is classifi ed as a fricative, but some of its characteristics separate it from the other phonemes in this group. This is due to the fact that this phoneme was once a sonorant. In a part of the Macedonian dialects this phoneme is pronounced with marked voicing to this day. This phenomenon is then refl ected in the pronunciation of standard Macedonian. Our analysis is based on a selected corpus of examples that have been spoken by speakers from various dialect origins, in order to assess the any differences in pronouncing of the phoneme /v/ when placed in different phoneme contexts in the word.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The use of Church Slavonic texts as resources for the study of the history of Macedonian language requires a serious deep level analysis in order to defi ne the structure of the Church Slavonic language system on all its level. The structure of the literary language can be differentiated in several types of features: specifi c literary features unknown in the dialectal language; hybrid features, i.e. features based on dialectal grounds but developed in Old Slavonic in a specifi c way; dialectal features of various origins, differentiated chronologically or locally. The Macedonian Recension of the Church Slavonic language from its gradual beginning during the 11th century, especially in the second half, reaches its full development in the 12th century, when there is a consolidation of the basic norms of the Macedonian Church Slavonic literacy. The consolidation of these norms is connected and in continuity with the Old Slavonic Glagolitic period in the work of the Ohrid literary center. The paper presents representative examples that characterize the language of the Macedonian Old Church Slavonic literacy on orthographic, phonological, morpho-syntactic and lexical level.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Studium niniejsze przynosi rozbudowaną i bardziej szczegółową prezentację moich argumentów przeciwko turkijskiej etymologii słowiańskiej nazwy barana, które po raz pierwszy ukazały się w artykule Stachowski 2005. Etymologia ta została w dwóch odmiennych postaciach stworzona w Rosji (Dmitriev 1958; Trubačev 1960) – obie są błędne, ale każda w inny sposób. Choć żadna z nich nie zdominowała wszystkich słowiańskich słowników etymologicznych, pojawiają się one jednak naprzemiennie w opiniotwórczych publikacjach slawistycznych, toteż pokazanie ich słabości wydaje się być jak najbardziej pożądane.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

A newly published monograph by Vladimir Cvetkovski (Cvetkovski 2017) has given rise to a short examination of some Turkish loanwords in Bitola Macedonian, partially in comparison with the classic treatment of the topic presented by Olivera Jašar-Nasteva a few years ago (Ja{ar-Nasteva 2001). Besides, some methodological remarks and, fi rst of all, a rule concerning treatment of sonorants in assimilation processes in Macedonian (see bilbil) are suggested in the study.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The author states that the grammatical description of a language should be conceived in the frame of the theory: “meaning > form”. As an example to prove the adequacy of that statement she presents an outline of the semantic analysis of the grammatical category of person. The traditional grammar presents ‘person’ as an infl ectional category of the verb, exponent of the formal congruency of the verbal predicate with its implied argument in the form of the nominative noun phrase. From the semantic point of view ‘person’ is the central category guaranteeing success full act of linguistic communication: it enables us to identify correctly active participants of the speech event, as also those active in the spoken of event.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

In the frame of the grammatical description “from meaning to form” the author promotes the thesis that arguments implied by verbal predicates stand in the syntactic position primarily designed for noun phrases.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The article addresses prosodic characteristics of the new intonation contour which can be observed in spontaneous speech in the contemporary Russian language. The study focuses on the attempt made to identify the most relevant criteria of this new intonation construction and to explain the reasons underlying its occurrence.
Przejdź do artykułu

Redakcja

Redaktor
Jan Sokołowski (Wrocław)

Komitet Redakcyjny
Wiesław Boryś (Kraków)
Wojciech Chlebda (Opole)
Hanna Popowska-Taborska (Warszawa)
Zuzanna Topolińska (Skopje)

Sekretarz
Iwona Łuczków (Wrocław)

Rada Redakcyjna
Janusz Siatkowski (Warszawa) Przewodniczący
Diana Blagoeva (Sofia)
Victor A. Friedman (Chicago)
Antoni Furdal (Wrocław)
Stanisław Gajda (Opole)
Ilona Janyšková (Brno)
Małgorzata Korytkowska (Warszawa)
Roman Laskowski (Kraków)
Aleksandr M. Moldovan (Moskwa)
Włodzimierz Pianka (Warszawa)

Lista recenzentów (2012 – )
Diana Blagoeva (Sofia)
Wiesław Boryś (Kraków)
Wojciech Chlebda (Opole)
Adam Fałowski (Kraków)
Antoni Furdal (Wrocław)
Victor A. Friedman (Chicago)
Stanisław Gajda (Opole)
Ilona Janyšková (Brno)
Evgenija Karpilovs'ka (Kijów)
Małgorzata Korytkowska (Warszawa)
Aleksandr Moldovan (Moskwa)
Maryla Papierz (Kraków)
Włodzimierz Pianka (Warszawa)
Predrag Piper (Belgrad)
Hanna Popowska-Taborska (Warszawa)
Janusz Rieger (Warszawa)
Irena Sawicka (Warszawa)
Ewa Siatkowska (Warszawa)
Janusz Siatkowski (Warszawa)
Elżbieta Smułkowa (Warszawa)
Svetlana Tolstaya (Moskwa)
Zuzanna Topolińska (Skopie)
Tat'jana Vendina (Moskwa)
Jadwiga Waniakowa (Kraków)

 

Kontakt

Rocznik Slawistyczny
Redakcja
53-313 Wrocław
ul. Pocztowa 9
tel. (071) 37-54-566; fax (071) 37-54-559
rocznik.slawistyczny@uni.wroc.pl

 

 

 

 

Instrukcje dla autorów

PROCEDURA RECENZOWANIA

  1. Do druku w „Roczniku Slawistycznym” przyjmowane są oryginalne (wcześniej niepublikowane) artykuły są z zakresu językoznawstwa słowiańskiego. Przyjmujemy teksty napisane we wszystkich językach słowiańskich oraz w językach kongresowych.
  2. Osoby zgłaszające teksty do druku zobowiązane są do ujawnienia wkładu poszczególnych autorów w powstanie publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz kontrybucji, tj. informacji, kto jest autorem koncepcji, założeń, metod itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji). Główną odpowiedzialność za podane dane ponosi autor zgłaszający tekst.
  3. Konsekwencje prawne nierzetelności naukowej (ghostwriting, guest authorship, plagiat) ponoszą autorzy zgłaszanych artykułów. Redakcja „Rocznika Slawistycznego” dokłada wszelkich starań, aby wykryć i ujawnić przypadki nieuczciwych praktyk (m.in. plagiat, fałszowanie danych, wielokrotna publikacja, nieuprawnione cytowania).
  4. Komitet redakcyjny dokonuje wstępnej kwalifikacji tekstu pod względem zgodności z tematyką i profilem czasopisma oraz pod względem językowym. Prace niespełniające podstawowych warunków merytorycznych, językowych i formalnych publikacji naukowej są odrzucane, o czym niezwłoczne informowani są ich autorzy.
  5. W wypadku pozytywnej opinii komitet redakcyjny wyznacza dwóch recenzentów afiliowanych w innej jednostce niż jednostka macierzysta autora (autorów) artykułu.
  6. Jeśli tekst nie został przygotowany zgodnie z zasadami redakcyjnymi określonymi w instrukcji dla autorów, redakcja przed wysłaniem go do recenzentów zwraca się do autora (autorów) o dokonanie poprawek i uzupełnień.
  7. Recenzja jest anonimowa dla recenzentów i autorów, tzn. redakcja nie ujawnia recenzentom nazwisk autorów, ani nie informuje autorów, kto był recenzentem artykułu.
  8. Recenzja tekstów przygotowywana jest w formie pisemnej, opisowej i powinna zawierać jednoznaczną konkluzję, czy artykuł nadaje się do druku (ewentualnie ze wskazaniem koniecznych zdaniem recenzenta poprawek), czy też nie. Konkluzja musi być umotywowana.
  9. Proces recenzowania jest poufny. Lista współpracujących recenzentów umieszczona jest na stronie internetowej „Rocznika Slawistycznego”.
  10. Na podstawie otrzymanych recenzji komitet redakcyjny podejmuje dalsze decyzje:
    • Jeśli obie recenzje są pozytywne, ujawniane są one autorowi z prośbą o ustosunkowanie się do ewentualnych uwag krytycznych. Po otrzymaniu poprawionej wersji tekstu komitet redakcyjny ocenia ją i kwalifikuje do druku. W uzasadnionych wypadkach może się zwrócić do recenzentów o ponowną ocenę tekstu.
    • Jeśli recenzje kończą się sprzecznymi konkluzjami (a także w innych uzasadnionych wypadkach) komitet redakcyjny może powołać dodatkowego recenzenta.
  11. Ostateczna decyzja o akceptacji artykułu do druku lub o jego odrzuceniu należy do redakcji.
  12. Redakcja niezwłocznie komunikuje autorom swoją ostateczną decyzję o przyjęciu lub nieprzyjęciu tekstu do druku.
  13. Zgłoszenie artykułu do czasopisma jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na opublikowanie w wersji papierowej i elektronicznej (lub równoważnej).
  14. Redakcja nie odsyła tekstów niezamówionych.

ZALECENIA REDAKTORSKIE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWYWANIA DO DRUKU ARTYKUŁÓW DO „ROCZNIKA SLAWISTYCZNEGO”

  1. Objętość artykułów przesyłanych do druku (łącznie z przypisami, bibliografią i streszczeniem) nie powinna przekraczać 20. stron znormalizowanego maszynopisu, a recenzji – 5. stron.
  2. W wypadku użycia znaków specjalnych (np. zapisów fonetycznych czy alfabetów niełacińskich) prosimy dołączyć plik z fontami oraz artykuł zapisany w formacie PDF (lub wydruk).
  3. Edytor: Word, tekst zapisany w formacie *.rtf lub *.doc. Plik proszę nazwać nazwiskiem autora (np., kowalski.rtf, kowalski.doc).
  4. Marginesy: 2,5 cm (wszystkie).
  5. Numeracja stron ciągła: dół strony w prawym rogu.
  6. Justowanie do dwóch marginesów. Proszę nie stosować automatycznego (i ręcznego) podziału wyrazów. Proszę nie stosować spacji w celu wyrównywania tekstu lub przesuwania pojedynczych liter do następnego wersu, a także przy druku rozstrzelonym. Druk rozstrzelony można stosować wyłącznie z zastosowaniem edytora Word. Rozstrzelenie – 2 punkty.
  7. W lewym górnym rogu proszę umieścić imię i nazwisko autora, poniżej nazwę reprezentowanego ośrodka naukowego i nazwę miasta (czcionka Times New Roman 12 p.).
  8. Tytuł artykułu: środek, druk półtłusty (bold), czcionka 14 p.
  9. Tekst artykułu:
    Czcionka: Times New Roman 12 punktów.
    Interlinia: 1,5
    Omawiane w artykule wyrazy, zwroty, zdania oraz zwroty obcojęzyczne należy wyodrębniać kursywą.
    Objaśnienia znaczeń wyrazów należy podawać w łapkach (np. ‘włosy’).
    Cytaty należy umieszczać w cudzysłowie. Dłuższe cytaty (2 wiersze i więcej) proszę podawać w nowym akapicie czcionką 11 punktów.
    W tekście proszę podawać inicjały i nazwiska (a nie same nazwiska), np. „Zdaniem R. Jakobsona ....”, a nie „Zdaniem Jakobsona ...”.
  10. W tekstach stosujemy przypisy bibliograficzne w wersji tzw. oksfordzkiej, tj. w nawiasach zwykłych, np. (Jakobson 1989) lub (Jakobson 1989 : 272) oraz przypisy tekstowe (wyjaśniające, polemiczne), które należy umieszczać na dole strony, nie na końcu tekstu (tzw. przypisy dolne, czcionka 10 punktów). Obowiązuje numeracja ciągła przypisów w obrębie całego tekstu. Prosimy o ograniczenie ilości przypisów dolnych na rzecz cytowania w tekście głównym, zgodnie z następującą konwencją: R. Jakobson (1989 : 272) zauważa …..
  11. Na odrębnej kartce proszę dołączyć krótkie streszczenie oraz słowa kluczowe w języku angielskim. Proszę podać również tytuły artykułu w języku angielskim.
  12. Bibliografię podajemy w porządku alfabetycznym. Do zapisu stosujemy oryginalne alfabety (łacinka, cyrylica), tzn. nazwiska autorów oraz tytuły książek i artykułów podajemy w oryginalnej ortografii. W bibliografii proszę umieszczać tylko prace cytowane w artykule.
    PRZYKŁADY OPISÓW BIBLIOGRAFICZNYCH:
    • Monografie:
      Grzegorczykowa R., 1998, Wykłady z polskiej składni, Warszawa.
      Логический анализ языка 1997: Логический анализ языка. Язык и время, ред. Н. Д. Арутюнова, Т. Е. Янко, Москва.
      Маслов Ю.С., 2004, Избранные труды. Аспектология. Общее языкознание, Москва.
    • artykuły w wydawnictwach zwartych:
      Jadacka H., 2003, Zagadnienie motywacji słowotwórczej w opisie gniazdowym, [w:] Słowotwórstwo gniazdowe. Historia. Metoda. Zastosowania, red. M. Skarżyński, Kraków.
      Камынина А.А., 1974, Об отношении деепричастия к глаголу по признаку временного значения, [в:] Исследования по славянской филологии. Сборник, посвященный памяти академика В. В. Виноградова, ред. В. А. Белошапкова, Н. И. Толстой, Москва.
    • artykuły w wydawnictwach ciągłych (tytuł czasopisma w cudzysłowie):
      Kochman S., 1972, Z historii wyrazów rosyjskich (bytnost’, voobraženije, vražddennyj, ponjatije, ponjatnost’) , „Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. Filologia Rosyjska”, t. 8.
      Зорихина-Нильссон Н. Б., 2002, Еще раз о семантике высказываний с союзом пока, „Scando-Slavica”, vol. 48.
    • opis bibliograficzny dokumentów elektronicznych powinien zawierać dodatkowo informacje o typie nośnika (w nawiasach kwadratowych), np. [CD-Rom], [online]. Opis dokumentów dostępny, ch on-line powinien zawierać adres, pod którym można znaleźć pozycję w sieci, oraz datę dostępu w nawiasach kwadratowych. W przypadku powoływania się na stronę internetową podajemy adres strony oraz datę dostępu, np.:
      św. Augustyn, 1929 / MMXX, Wyznania, z łaciny tłum. oraz wstępem i komentarzem opatrzył J. Czuj, Poznań. Edycja komputerowa online http://filozofiauw.wdfiles.com/local-files/teksty-zrodlowe/Augustyn-%20Wyznania.pdf [dostęp 1.10.2009].
      Крапивина К.А., Храковский В.С., 2008, Таксисная конструкция с лексической единицей в ... бытность, „Русский язык в научном освещении”, 1 (15), http://www.ruslang.ru/doc/rjano15.pdf [dostęp 12.11.2010]

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji