Nauki Techniczne

Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych

Zawartość

Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych | 2015 | No 1 |

Abstrakt

Zespoły rezydencjonalne wraz z folwarkami miały za zadanie tworzenie spójnych, samowystarczalnych układów. Budynkowi pałacu bądź dworu zawsze towarzyszył rozległy park w którym właściciele wznosili różnego rodzaju obiekty małej architektury. Część stanowiły obiekty sakralne takie jak: kaplice parkowe, kapliczki, krzyże czy grobowce. W artykule Autor szczegółowo przedstawia historię trzech wybranych kaplice grobowych z terenu województwa lubelskiego (kaplica w Neplach, Trawnikach, Stryjowie). W pracy przeanalizowana zostanie ich lokalizacja w zespole parkowym, forma architektoniczna oraz obecne wykorzystanie na tle ogólnej charakterystyki kaplic grobowych Lubelszczyzny.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Problem budownictwa wielkopłytowego z lat 70-tych XX wieku zaczyna być zarówno w Polsce jak i w Europie problemem palącym. Kraje Europy Zachodniej, w obawie przed narastającą kryminalizacją i ubożeniem osiedli wielkopłytowych a także ich opuszczaniem przez mieszkańców, już w latach 90-tych XX wieku rozpoczęły kompleksowe zabiegi modernizacyjne, rewitalizacyjne i humanizujące stopniowo degradowaną tkankę miejską. Obecnie w blokach z wielkiej płyty żyje około 10 milionów Polaków, co stanowi ponad 1/4 mieszkańców kraju. Mimo podjętych przez wiele spółdzielni mieszkaniowych działań rewitalizacyjnych, jest to wciąż za mało, aby przywrócić tym budynkom wysoki standard i funkcjonalność, pożądaną przez rosnące wymagania i potrzeby powoli, lecz stopniowo bogacącego się polskiego społeczeństwa. Aby problem wielkiej płyty w Polsce rozwiązać w sposób właściwy, kompletny i trwały, niezbędne jest podjęcie kompleksowych działań skupiających się kolejno na: wczesnym uświadomieniu sobie i zrozumieniu skali problemu, dającym możliwość dokładnego zaplanowania i podjęcia działań naprawczych, aktywizacji i integracji społeczności osiedli wielkopłytowych - zaangażowania ich w procesy rewitalizacyjne a także przygotowania budżetu i uchwał prawnych, dających pole manewru do działań naprawczych oraz podjęcie czynności remontowych, wzorując się na doświadczeniach krajów zachodnich, umiejętnie przenosząc je na rodzimy grunt.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W niniejszej publikacji zaprezentowano historię rozwoju białostockiej architektury kościołów rzymsko - katolickich, począwszy od miasta Jana Klemensa Branickiego do lat 80.XX w. Wśród przedstawionych obiektów znalazły się świątynie, które stały się architektonicznymi dominantami i ikonami miasta oraz obiekty zrealizowane we wczesnym PRL. Ponadto kościoły nigdy nie zrealizowane – projektowane na obszarach wielkich osiedli mieszkaniowych w latach 60. XX w.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W niniejszej publikacji zaprezentowano współczesne realizacje białostockiej architektury kościołów rzymsko - katolickich, począwszy od lat 80.XX w. do końca pierwszej dekady XXI w. Wśród przedstawionych obiektów znalazły się wielkokubaturowe świątynie, charakterystyczne dla PRL-owskiej „odwilży” z lat 80. XX w. oraz realizacje najnowsze. Obiekty te, stanowiące najliczniejszą grupę spośród wybudowanych świątyń, obrazują zmieniające się na przestrzeni 30 lat trendy i tendencje w kształtowaniu architektury kościołów.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W artykule omówiono wpływ lokalizacji carskich koszar na strukturę urbanistyczną wybranych miast województwa podlaskiego oraz współczesny stan zachowania ich czytelności w przestrzeni ośrodków. Przeanalizowano stan zachowania: struktury przestrzennej koszar, prawosławnych obiektów sakralnych oraz zabudowy murowanej.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W artykule zaprezentowano przykłady zrealizowanych w Polsce modernizacji zabytkowych zespołów koszarowych. Zaprezentowano przykłady dawnych zespołów powojskowych, których funkcja została współcześnie zmieniona. Podjęto próbę uporządkowania w/w estetycznych działań projektowych, prowadzonych w ostatnich dekadach na dwie zasadnicze grupy: inspirowanych kontekstem historycznym i wpisujących się weń oraz wybijających się z zabytkowego tła nowoczesną formą akcentów i detali.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Cmentarz wojenny przy ul. Białej w Lublinie położony w zespole cmentarzy: komunalnego, katolickiego, ewangelickiego i prawosławnego został założony w związku z koniecznością zapewnienia pochówków żołnierzy poległych podczas I wojny światowej. Projekt cmentarza o regularnym układzie grobów i alej, z kaplicą cmentarną na osi powstał w 1917 w austriackiej pracowni architektonicznej. W kolejnych latach cmentarz nadal zapełniał się grobami żołnierzy, ale także pojawiały się groby członków rodzin wojskowych, a w latach władzy ludowej – zasłużonych działaczy państwowych. Obok prostych grobów ziemnych z krzyżami pojawiły się murowane pomniki i współczesne grobowce. Regularny układ został zakłócony, nie użytkowana od lat 70. kaplica popadła w ruinę, cmentarz przejęła pod zarząd gmina Lublin. Prace restauratorskie zostały podjęte w latach 2007-2009 z inicjatywy mec. Jerzego Kiełbowicza. Przeprowadzono kapitalny remont kaplicy, konserwację polichromii zdobiących wnętrze oraz detali architektonicznych. Kwatery wojskowe, główne aleje, zieleń zostały w części uporządkowane. Konieczne jest opracowanie planu rewaloryzacji całego cmentarza wojennego w celu uczytelnienia jego historycznego układu i zabytkowych wartości.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Określenie architektura uzdrowiskowa odnosi się do obiektów i terenów zielonych ściśle związanych z realizacją zadań dotyczących lecznictwa uzdrowiskowego [Biesiekierski 1999]. Forma tych obiektów wynika ścisłe z funkcji, jaką pełnia w całym tym procesie. Na obszarze Sudetów i Przedgórza Sudeckiego, południowej części województwa Dolnośląskiego występują bogate złoża wód mineralnych. Te źródła oraz warunki mikroklimatyczne były podstawą powstania i rozwoju licznych uzdrowisk na tym terenie. Charakterystyczne obiekty dolnośląskiej architektury uzdrowiskowej takie jak hale spacerowe i pijalnie wód mineralnych, mimo iż trudno jest dostrzec w nich jednolitości stylowej mają zasadnicze znaczenie w zachowaniu tożsamości i obrazu kulturowego tych uzdrowisk. Wszelkie działania podjęte w przyszłości, obejmujące obiekty architektury uzdrowiskowej powinny mieć na uwadze zachowanie ciągłości formalnej i funkcjonalnej w odniesieniu do obszaru uzdrowiska i struktury miasta.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W pracy opisano skomplikowaną i bujną historię budynku dawnego dworu Gorajskich przy ul. Bernardyńskiej 12 w Lublinie. Uwzględniono powszechnie znane fakty i dokumenty historyczne z życia budynku jak i te dopiero poznane. Przy uwzględnieniu istniejących prac badawczych i projektów oraz oględzin i badań własnych udało się wykonać analizę architektoniczną, z wykonaniem rozwarstwienia i określenia faz przekształceń budynku. Praca ta pozwoliła na umieszczenie dworu Gorajskich jako jednego z zapomnianych ale ciągle zachowanych dworów magnackich powstałych w XVII wieku na lubelskim Żmigrodzie.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The Lublin region has a rich history of coexistence and interpenetration of different traditions, cultures and religions, witnessed by its cities and towns. Small towns of the Lublin region are now facing a variety of spatial problems which are related to, among others, the organization and revitalization of public spaces, progressive scattering of housing development or changes in the organisation of traffic. The aim of this article is to present problems connected with landscape design and the revitalization of small towns of the Lublin region as exemplified by Frampol.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

В статье предпринята попытка проследить основные направления развития храмовой архитектуры на территории Волынской губернии в составе Российской империи. Этот период в целом характеризувався постепенным усилением Русской Православной Церкви и вытеснением двух других христианских конфессий: греко-католической (униатской) и римско-католической. На этом фоне в церковной архитектуре прослеживаются стилистические течения, основанные на различных творческих парадигмах: классицизма (первая треть XIX века), романтизма, неоготики, византийского стиля, неорусского историзма, модерна, а также их морфологических взаимовлияний.
Przejdź do artykułu

Redakcja

Redaktor naczelny: prof. nadzw. dr hab. inż. arch. Elżbieta Przesmycka, UP w Lublinie, Politechnika Wrocławska kontakt: elzbieta.przesmycka@pwr.wroc.pl

Komitet naukowy:

prof. arch. Bo Larsson (Lund, Szwecja) prof. arch. Mykola Bevz (Politechnika Lwowska, Ukraina) prof. nadzw. dr hab. inż. arch. Elżbieta Przesmycka, UP w Lublinie, Politechnika Wrocławska prof. dr hab. Jan Gliński, czł. rzecz. PAN

Kontakt

Oddział PAN w Lublinie
Pałac Czartoryskich, Plac Litewski 2,
20-080 Lublin
tel./fax (48 81) 441 30 00
e-mail: lublin@pan.pl


 

Instrukcje dla autorów

Na łamach czasopisma zamieszczane są oryginalne prace naukowe. Wszystkie
prace są recenzowane przez specjalistów spoza jednostki macierzystej autorów. Prace
proponowane do druku w Tece poszczególnych komisji oddziału lubelskiego PAN
należy przesyłać na adres odpowiednich Komisji.


Wymogi ogólne i techniczne przygotowania prac.
1. Objętość prac wraz z tabelami, rysunkami i fotografiami nie powinna przekraczać
12 stron formatu A-4.
2. Styl dokumentów – tekst pracy należy pisać czcionką typu Times New Roman
(TNR) 12 pkt., 1,5 odstępu między wierszami, dopuszcza się stosowanie wyróżnień w
tekście, np. kursywę i pogrubienie tekstu, prosimy jednak o zrezygnowanie z podkreślania
liter, wyrazów i zdań.
3. Wielkość tabel i rysunków nie może przekraczać formatu B-5 (12,5 cm x 19,5
cm); opisy tabel czcionką TNR 10 pkt, wypełnienie tabel 10 pkt, pojedynczy odstęp,
rozszerzenie plików zawierających tabele – doc. lub rtf.

Obowiązuje następujący układ pracy:
1. Tytuł artykułu w języku polskim lub angielskim (jeżeli cała praca jest w języku
angielskim, to samo dotyczy streszczenia i słów kluczowych).
2. Imię i nazwisko autora (-ów).
3. Streszczenie pracy (od 300 do 500 znaków).
4. Słowa kluczowe – należy podać do 6 słów pomocnych przy indeksacji i wyszukiwaniu.
5. Tekst główny artykułu powinien obejmować: wstęp, materiał i metody, wyniki,
dyskusję, wnioski (lub podsumowanie) i piśmiennictwo.
6. Tytuł, abstract (300-500 znaków) jako tłumaczenie streszczenia i słowa kluczowe
w języku angielskim.
7. Adres miejsca pracy autora (-ów) w języku polskim i angielskim.
Jan Kowalski, Katedra ....., Nazwa uczelni, adres, e-mail
8. Tytuły tabel oraz ich treść, a także podpisy rysunków i legendy muszą być podane
w języku polskim i angielskim, a numery tabel i rysunków – cyframi arabskimi.


Jednostki i pisownia – obowiązuje międzynarodowy układ SI, np. g·dm-3 (a nie
g/dm3).
Piśmiennictwo – przy powoływaniu się w tekście pracy na publikacje innych
autorów podajemy w nawiasie kwadratowym nazwisko autora(-ów) i rok wydania publikacji
zamieszczonej w Wykazie piśmiennictwa, np. [Chełkowski 1966].
Wykaz piśmiennictwa należy zestawić w porządku alfabetycznym w następujący
sposób: nazwisko (-a) autora (-ów), inicjały imion; rok wydania, gdy w danym roku jest
wydanych więcej prac tego samego autora, po roku naleŜy oznaczyć poszczególne
pozycje a, b, c itd.; tytuł pracy; skrót bibliograficzny wydawnictwa i miejsce wydania;
numer tomu, zeszytu oraz numery stron, np.
1. Chełkowski Z., 1966: Introdukcja troci do rzeki Gowienicy. Gospod. Ryb. 1(2), 18–19.
2. Greń J., Kowalski Z., 1972. Statystyka matematyczna. PWN Warszawa.
3. Horabik J., 1994: Load distribution in a model bin as influence d by mechanical properties
of wheat grain (in Polish). Acta Agrophysica, 1.5. Jury W.A., Roth K., 1990: Transfer Function
and Solute Movement through Soil. In: Theory and Applications. Birkhaser Verlag, Basel, Switzerland.
4. Turski W., 1972: Projektowanie oprogramowania systemów liczących. Mat. Konf.

Projektowanie maszyn i systemów cyfrowych. Warszawa 2-5 czerwca 1971. PWN Warszawa, 132-139.
Prace w języku angielskim: tytuły publikacji powinny być w jęz. angielskim, francuskim
lub niemieckim, z zaznaczeniem język, a oryginalnego tej publikacji, np. (in
Polish), (in Russian) itp.


Autor przesyła do redakcji tekst pracy w 2 egzemplarzach. W przypadku otrzymania
recenzji Autor przesyła do redakcji egzemplarz redakcyjny z uwagami recenzenta,
poprawiony egzemplarz pracy wraz z nośnikiem elektronicznym (dyskietka, CD) i
ustosunkowaniem się do uwag recenzenta i redaktora. Część główną publikacji
(streszczenie, właściwy tekst artykułu oraz piśmiennictwo) naleŜy zapisać w jednym
pliku. Tabele, rysunki i inne załączniki powinny znaleźć się dodatkowo w oddzielnych
plikach. Redakcja zastrzega sobie prawo dokonywania skrótów i poprawek, a
także proponowania zmian i uzupełnień merytorycznych uzgodnionych z autorem.
Materiał graficzny (rysunki, schematy, wykresy) powinien być opracowany i przysłany
jako osobny zapis elektroniczny (pliki źródłowe) w programach pracujących w środowisku
Windows (np. w programach Excel, Corel Draw, Photoshop itp.).


Autor publikowanej pracy zobowiązany jest przenieść swe prawa autorskie na
wydawcę i złożyć oświadczenie, że praca nie była publikowana w innym czasopiśmie.


Autorzy otrzymują jeden egzemplarz tomu.

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji