Humanities and Social Sciences

Prawo Morskie

Content

Prawo Morskie | 2003 | No XVIII |

Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

An analysis of the regulations of this extensive normative act that governs maritime civil law prompts the author to some critical comments. The result of these criticisms are suggestions for the modification of several norms of the Maritime Code. It is the view of the author that, despite the fact that the new legislation has only recently come into force, an urgent revision is necessary. Part of the proposed changes concern minor mistakes that arose at the final stage of the legislative process. There are, however, also proposals that go further, e.g. the removal from the legislation of the new institution of the Polish yacht register. In total, the author presents more than 50 changes to the new Maritime Code. Along with such revisions, the author also proposes new solutions which have not hitherto existed in the Polish Maritime Code. An example of such a proposal is that of introducing into the Maritime Code the obligation of financial security for ship owners responsible to cover damage done by pollutants other than crude oil. Besides arguments in favour of particular proposals for legislative changes, the article contains concrete outlines of new regulations.
Go to article

Authors and Affiliations

Mirosław H. Koziński
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The new Maritime Code of2001 contains regulations governing salvage at sea, in Title VJ (Agreements), in Section V/11 (Salvage at Sea), and in Articles 231-249. The content of these regulations is in accord with the decisions of the London Convention of 1989, which came into force on 14 July 1996, and which has not yet been ratified by Poland. The basic changes introduced by the new Maritime Code in relation to salvage at sea have to do with a substantive extension of the object of salvage and with a consideration of the need to protect the natural environment. In accordance with Article 231 of the Maritime Code, salvage at sea involves giving help to a vessel that is in danger in any waters whatsoever, and salvaging property aboard the vessel or originating in it. It also involves salvaging any other property on the sea and not connected permanently and deliberately to the shore. The essence of the change introduced by the new Maritime Code has to do with recognizing as salvaged property any property on the sea, and not just a vessel or property aboard or originating from such a vessel. The author concentrates on comparing the regulations relating to salvage based on the Bruss ells Convention of 191 O and on the new convention SALVAGE 89.
Go to article

Authors and Affiliations

Wojciech Adamczak
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The author of this article calls into question the suitability of the regulation in the Maritime Code relating to the division of a reward for salvage at sea. According to him, this regulation has been unclear for 30 years. He considers that the transfer of this kind of dispute to general courts may further make it difficultfor the crew ofthe salvaging vessel to obtain a part ofany reward. The division of a reward for salvage within the crew should have more precise definition inasmuch as there is an increasing number ofdisputes on this matter. This view is not reflected in the new Maritime Code; quite the reverse, it regulates this matter in an even more general and enigmatic manner, thus creating huge scopefor legal disputes.
Go to article

Authors and Affiliations

Zbigniew Godecki
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

This article is written by a practising captain of a large vessel. The Maritime Code contains dozens of regulations relating to the captain of a sea- going vessel, placing a large number of duties on him, or giving him various rights. Such regulations are contained in almost all parts of the legislation. However, in Title Ill a range of modifications has been introduced in comparison with regulations up till now. It must be generally stated that the regulations contains in Title III of the new Maritime Code do not deviate radically from the provisions of the legislation in force hitherto. A new and certainly positive regulation (in respect of what may be broadly understood as the safety of any vessel) is Article 35 of the Code. It states that "The captain of a ship may oppose the owner in relation to the composition and professional qualifications of persons inscribed in the crew list." This regulation may help to improve the quality of a ship's crew, giving the captain the possibility of eliminating from its complement workers who are unsuitable for the profession.
Go to article

Authors and Affiliations

Cezary Łuczywek
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The author writes about an important problem of maritime commercial law. She draws attention to the possibility of exploiting a form of understanding among ship owners (called line conferences), even on the basis of European law. This will be a matter of importance from the perspective of the interests of Polish ship owners after Poland's accession to the European Union. At the same time the author draws attention to the OECD report which indicates that this specific feature of maritime transport already belongs to the past, and that one can be certain that liberal tendencies will also extend to the business of ship owning. The future will show if the member states of the OECD will adapt to this tendency. It appears that the reform of shipping legislation in the USA in 1988 began a new era of the gradual opening of the shipping-line sector to free competition. Reform will also take this direction in the European Community, although the process will certainly not be speedy.
Go to article

Authors and Affiliations

Małgorzata Anna Nesterowicz
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The author considers the issue of the institution of pilot stations. These have aroused a range of controversies in practice. Article 229 of the new Maritime Code deals with pilot stations. This regulation indicates that the director of a Maritime Office is obliged to create a pilot station, the task of which is "the organization and coordination" of pilot services and the training of pilots and candidates for the position of pilot. Pilot stations operate on the basis of regulations issued by the director of the Maritime Office.
Go to article

Authors and Affiliations

Zbigniew Godecki
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The freedom of employment of seafarers is connected with the conditions relating to their taking work on foreign-registered ships. This issue has been for some time the object of numerous normalizations of the system of international law connected with the activities of ILO and IMO, and also of the internal systems of individual states. The freedom of employment of seafarers is regulated by European Community law within the framework of the basic community freedoms, that is the free movement of labour. It grants to seafarers who are the citizens of a particular member state the same chances of joining the crews of vessels belonging to any of the fifteen member states. The question remains open, however, of the employment of citizens of countries from outside the EU. In this matter, competence belongs to member states, which independently define the principles under which foreigners can have access to work. In the face of growing competition from states where registration is inexpensive, the EU has undertaken the task of creating a common register of European shipping registers, the so-called EUROS. However, till now this project has not been realized.
Go to article

Authors and Affiliations

Monika Tomaszewska
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

This article deals with the project of Legal Committee of the International Maritime Organization to revise the Convention for the Suppression of SUA. The reason for changes in this convention and other maritime conventions is certainly the growth in the danger of terrorist acts at sea. The author calls this the "11 September" syndrome. The proposed changes, prepared by the US delegation, above all entails a significant widening of the typology of acts against the safety of maritime navigation. The idea of these changes leads to the linking of the new crimes introduced into the SUA Convention with many other anti-terrorist conventions. The author of this essay draws attention to the fact may lead to the attenuation of the maritime specificity of the SUA Convention. The close linking of the SUA Convention with other acts of international law certainly has benefits in terms of systematization, but may hinder the ratification of the new version of the SUA Convention by a range of states. The article points to the difficulties connected with the adaptation of internal law to the contents of the modified convention. It also discusses the postulate of supplementing Polish law with other international anti-terrorist regulations, including the Protocol for the Suppression of Unlawful Acts against the safety of Fixed Platforms Located on the Continental Shelf (Rome 1988).
Go to article

Authors and Affiliations

Mirosław H. Koziński
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

The use of the seas for military purposes consists of a broad and complex range of activities. We can divide these activities into two categories of users' rights. The first is the right tofreedom ofnavigation, and the second is the right to conduct operational activities. The Navy of a maritime power is the main defender and executive agent ofthese rights. The relations between maritime law and the military exploitation of the oceans, on one hand, 'and maritime law and the structure of power within the international system, on the other hand, are dynamic rather than static ones. They should be considered together in connection with planning for national security. Naval powers have a right to declare that the right to exploit the oceans for military purposes also extends to and beyond exclusive areas of economic
Go to article

Authors and Affiliations

Andrzej Makowski
Marek Ilnicki
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

Along with liability for breaking the law, international law recognizes the liability of states for legal activities. The legal liability of a state has taken on increasing importance in the law of the sea and in maritime law. In both normalizations have taken place relating to, inter alia, the liability or co-liability of a state for ecological damage, and also the liability of a state for entities that exploit the sea bed, or what is under the surface of the sea bed, outside the jurisdiction of littoral states. In an approach to these issues, the Commission for International Law agreed in 200 I on a further project for regulations on preventing cross-border damage resulting from dangerous activities.
Go to article

Authors and Affiliations

Małgorzata Dąbkowska

Instructions for authors

Wytyczne dla autorów tekstów naukowych publikowanych w czasopiśmie "Prawo Morskie":

1. Tekst naukowy, w tym m.in. artykuł naukowy lub glosa, musi zawierać wyróżnione wprowadzenie oraz wnioski.
2. Po tytule należy umieścić abstrakt oraz słowa kluczowe, zaś na końcu tekstu, po bibliografii – tytuł w języku angielskim, keywords oraz abstract.
3. Źródła podawane w bibliografii należy pogrupować wg rodzaju: literatura, akty prawne, wykaz orzecznictwa, źródła internetowe.
4. Objętość tekstu: min. 20 000 znaków, max. 40.000 znaków.
5. Ustawienia strony: standardowe programu Word – marginesy górny, dolny, prawy i lewy 2,5 cm.
6. Tekst główny: czcionka Times New Roman 12 pkt., interlinia 1,5 wiersza wyrównanie obustronne (tj. wyjustowane). Należy zlikwidować podwójne spacje, przecinki, kropki, wielokrotne entery, ręczne zrzucenia wierszy, ręczne przeniesienia wyrazów itp.
7. Akapity należy rozpoczynać jednakowo we wszystkich artykułach.
8. Odstęp między wyrazami – zawsze 1 spacja.
9. Tytuły artykułów, śródtytuły każdego rzędu: rozmiar i rodzaj czcionki, umieszczenie na kolumnie, sposób wyróżnienia, numeracja (jeżeli występuje), światła nad i pod tytułem/śródtytułem ujednolicone, we wszystkich artykułach zgodne z szablonem czasopisma. W pracach zbiorowych podtytuły tego samego rzędu redaktor naukowy przekazujący pliki do składu i łamania powinien oznaczyć jednakowo we wszystkich artykułach.
10. Słowa kluczowe: umieszczenie i zapis w każdym artykule zgodnie szablonem czasopisma/publikacji.
11. Przypisy należy ujednolicić i wstawiać automatycznie za pomocą funkcji: „Odwołania” → „Wstaw przypis dolny”, bez dodatkowej spacji. Należy stosować numerację przypisów w automatycznej frakcji górnej cyfry arabskiej. Wyjątkiem od tej reguły jest znak „*”, którego można użyć w przypadku informacji o autorze artykułu, w pracy zbiorowej lub dla odróżnienia przypisów tekstowych (źródłowych) i odautorskich rzeczowych w edycji dokumentów historycznych.
12. W przypisach odnoszących się do źródeł poprzednio cytowanych, stosujemy odnośniki w wersji łacińskojęzycznej (op. cit., idem, ibidem itp.)
13. W przekazywanym pliku powinny być zaznaczone wszystkie miejsca, które docelowo będą zawierały hiperlinki, w szczególności olinkowane powinny być wszelkie numery ORCID, DOI, E-MAIL.
14. Spacji nie należy stawiać przed następującymi znakami: kropka, przecinek, średnik, dwukropek, nawias zamykający, cudzysłów zamykający, odsyłacz do przypisu, znak procentu, znak stopnia Celsjusza.
15. Nie stawia się spacji po następujących znakach: nawias otwierający, cudzysłów otwierający. W skrótach typu: s. (strona), t. (tom) itp. po kropce zawsze powinna znajdować się spacja.
16. Nie stosuje się ukośników w funkcji nawiasów.
17. W tekstach w języku polskim obowiązuje cudzysłów „drukarski”. W tekstach w innych językach stosuje się cudzysłowy właściwe temu językowi, np. “tekst angielski”, « tekst francuski », „tekst niemiecki“. Cudzysłowów angielskich używa się, w przypadku kiedy cały artykuł jest w języku angielskim, niemieckich – gdy cały artykuł po niemiecku itd.
18. Stosuje się następującą kolejność cudzysłowów: „ « ‘ ’ » ”.
19. Nie wstawia się znaku prim (') w miejsce apostrofu (’).
20. W przypadku tekstów obcojęzycznych należy używać poprawnych znaków specjalnych (np. à, á, â, ã, ä).
21. Nie należy przenosić do następnej linii tekstu pojedynczych liter, np. „a”, „w”, „i” – o ich usytuowaniu w tekście docelowym zadecyduje profesjonalny program do składu.
22. Wyróżnienia należy wykonywać konsekwentnie w całej pracy. Do oznaczania zwykłych wyróżnień (np. kursyw, podkreśleń) nie należy stosować stylów znakowych.
23. Zapis dotyczący dat należy ujednolicić w obrębie całej pracy (np. 10.03.2021 r.).
24. Wyrażenia liczbowe określające zakres lub wielkość przybliżoną należy w całej publikacji konsekwentnie rozdzielać dywizem (np. 1914-1918, XIX-XXI w., s. 5-8, 5-8 proc.).
25. Nie stosuje się dywizu (-) ani półpauzy (–) w funkcji minusa (−).
26. Bibliografię należy ujednolicić w obrębie całej pracy zgodnie z szablonem publikacji.
27. Afiliacje poszczególnych autorów artykułów: ujednolicone i umieszczone w pliku źródłowym zgodnie z szablonem publikacji ujednoliconą dla wszystkich autorów.

Materiały dodatkowe dołączane do przekazywanego tekstu


1. Tabele, rysunki, wykresy, schematy, ilustracje powinny być umieszczone w miejscu docelowym lub oddzielnym katalogu z dokładnym opisem: numer artykułu, numer tabeli/rysunku itp, tj.:
• rysunki, wykresy, schematy – powinny być opracowane i przesłane jako zapis elektroniczny (pliki źródłowe) w programach pracujących w środowisku Windows (np. Word, Excel, Corel 11, Photoshop itp.), wydruki czy rysunki oryginalne dobrej jakości,
• zdjęcia – oryginalne lub zapis z aparatu cyfrowego w możliwie najwyższej rozdzielczości (tif, jpg), ewentualnie skany z rozdzielczością minimum 300 dpi.,
• tabele – należy umieścić w tekście lub osobnym dokumencie (jeżeli jest ich dużo), nie należy stosować ozdobników, kolorów tła.

2. Do wszystkich materiałów dodatkowych należy przesłać opisy dotyczące: ułożenia na kolumnie, wielkość w podstawie, ewentualnie wytyczne dotyczące kadrowania, podpisy, tytuły, numery. Rysunki i tablice umieszczone w tekście podstawowym – blisko miejsca powołania na nie lub na osobnych stronach w kolejności numeracji, z zaznaczeniem w tekście miejsca ich występowania. Prosimy pamiętać o wykonywaniu rysunków zgodnie z poniższymi wytycznymi:
• rysunki muszą być czytelne i wyraźne,
• opisy rysunków należy ujednolicić i dostosować do ich wielkości,
• rysunki nie powinny mieć obramowania i cieniowanego szarego tła,
• na wykresach, rysunkach i schematach opis tekstowy należy upraszczać do niezbędnego minimum.
• wszelkie objaśnienia należy umieszczać w podpisie, ewentualnie w legendzie pod rysunkiem.
• rysunki, wykresy i schematy, jeśli to możliwe, prosimy dołączyć w wersji oryginalnej jako pliki źródłowe,
• wszystkie dostarczane grafiki w formie rastrów (.jpg, .tif, .png) powinny być wielkości umożliwiającej uzyskanie rozdzielczości 300 dpi w podstawie, pliki o niższej rozdzielczości uniemożliwiają poprawne ich wydrukowanie.

3. We wszystkich artykułach należy zachować jednolity podział tekstu i zapis, jednolitą numerację rysunków, wzorów i tablic oraz jednolitą skalę rysunków.

Szablon publikacji nadsyłanych do czasopisma "Prawo Morskie"

Publication Ethics Policy


Zasady etyki publikacyjnej


Redakcja „Prawa Morskiego” stosuje zasady odpowiedzialności i etyki zalecane przez Committee on Publication Ethics (COPE) dla wszystkich stron biorących udział w procesie publikacji i podejmuje wszelkie możliwe środki przeciwko jakimkolwiek nadużyciom.


1. Odpowiedzialność redakcji

1.1. Zasada bezstronności i sprawiedliwości. Przesłane teksty naukowe są oceniane pod kątem tylko i wyłącznie zawartości merytorycznej, bez względu na rasę, płeć, orientację seksualną, przekonania religijne, obywatelstwo lub ideologię polityczną.

1.2. Decyzje o publikacji. Redaktor naczelny jest odpowiedzialny za podjęcie decyzji, który z nadesłanych artykułów powinien zostać opublikowany. Decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu tekstu naukowego do publikacji redaktor naczelny podejmuje w oparciu o recenzje, oceniające jego treść, oryginalność, nowatorstwo, przejrzystość oraz adekwatność do zakresu czasopisma. Przy podejmowaniu decyzji, Redaktor naczelny może konsultować się z Radą Naukową. Redaktor naczelny jest zobowiązany do przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących zniesławienia, łamania praw autorskich i plagiatu oraz do ponoszenia pełnej odpowiedzialności za decyzje o publikacji tekstów naukowych.

1.3. Zasada poufności. Redaktor naczelny oraz Rada Naukowa muszą zapewnić, że wszystkie materiały przesłane do publikacji pozostaną poufne na etapie recenzowania. Nie mogą ujawniać żadnych informacji o przesłanym rękopisie nikomu poza autorami, recenzentami, potencjalnymi recenzentami, innymi doradcami redakcyjnymi (np. tłumaczami) i wydawcą.

1.4. Ujawnienie i konflikt interesów.
Niepublikowane artykuły, ich fragmenty czy materiały w nich zawarte nie mogą być wykorzystywane przez redaktora do własnych badań, bez pisemnej zgody autorów.

1.5. Utrzymanie integralności dorobku naukowego.
Redakcja będzie strzec integralności opublikowanego dorobku akademickiego, wydając w razie potrzeby poprawki, uzupełnienia i odwołania. Równocześnie redakcja dołoży wszelkich starań by wyłapać niewłaściwe badania i publikacje. Plagiaty i prace opierające się na fałszywych danych są niedopuszczalne. Redaktor powinien podjąć odpowiednie działania, gdy pojawią się zastrzeżenia etyczne do przesłanej pracy lub opublikowanego artykułu. W uzasadnionych przypadkach redakcja będzie publikować poprawki, wyjaśnienia, odwołania i przeprosiny.

1.6. Wycofanie opublikowanych artykułów. Redaktor czasopisma rozważy wycofanie opublikowanego tekstu naukowego, jeżeli: istnieją dowody wskazujące, że wyniki badań w nim zaprezentowane są niewiarygodne, zostały wcześniej opublikowane w innym miejscu bez odpowiedniego odniesienia, pozwolenia lub uzasadnienia (przypadki zbędnych publikacji), praca stanowi plagiat lub opiera się na nieetycznych badaniach. Powiadomienie o wycofaniu powinno być powiązane z wycofanym tekstem naukowym (poprzez umieszczenie tytułu i autorów w nagłówku wycofania), wyraźnie identyfikować wycofany tekst i wskazać, kto go wycofuje. Zawiadomienia o wycofaniu powinny zawsze zawierać uzasadnienie wycofania z podaniem powodu, aby odróżnić niezamierzony błąd od niewłaściwego postępowania. Wycofane teksty naukowe nie będą usuwane z drukowanych egzemplarzy czasopisma, ani z archiwów elektronicznych, ale ich wycofany status zostanie wskazany w sposób możliwie jak najbardziej czytelny.




2. Obowiązki autorów


2.1. Standardy publikowania wyników badań. Autorzy artykułów prezentujących wyniki oryginalnych badań powinni przedstawić dokładny opis wykonanej pracy oraz obiektywne omówienie jej znaczenia. Dane wyjściowe powinny być dokładnie przedstawione w artykule. Artykuł powinien zawierać wystarczająco dużo szczegółów i odnośników, aby umożliwić innym weryfikowanie postawionych tez. Sfabrykowanie, prezentowanie fałszywych lub niedokładnych wyników badań stanowi zachowanie nieetyczne i skutkować będzie odrzuceniem rękopisu lub wycofaniem opublikowanego artykułu.

2.2. Oryginalność i plagiat. Autorzy powinni upewnić się, że napisali całkowicie oryginalne prace, a jeśli wykorzystali pracę i/lub słowa innych osób, musi to być wyraźnie oznaczone jako cytat. Plagiaty są niedopuszczalne.

2.3. Publikacja wielokrotna lub równoczesna. Autorzy nie powinni publikować rękopisu opisującego te same badania w więcej niż jednym czasopiśmie. Jednak w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach Redakcja „Prawa Morskiego” rozważy publikację tekstu opublikowanego w innym wydawnictwie, o ile było ono skierowane do innego odbiorcy i w innym języku.

2.4. Autorstwo. Prace publikowane w „Prawie Morskim” muszą być podpisane przez osoby, które istotnie są ich autorami i odpowiadają za ich treść. Osoby, których udział w powstaniu zgłaszanej pracy jest znikomy (na przykład ograniczony do udostępnienia materiałów z badań) mogą być wymienione w podziękowaniach, nie mogą jednak figurować jako autorzy. W przypadku wątpliwości redakcja zwraca się z prośbą o określenie udziału w powstaniu pracy poszczególnych osób figurujących jako autorzy. Autorzy powinni też ujawniać w przypisie lub podziękowaniach informacje o osobach i instytucjach, które przyczyniły się do powstania pracy poprzez wkład merytoryczny, rzeczowy lub finansowy. Autor zgłaszający pracę do publikacji powinien upewnić się, że w pracy uwzględnieni są tylko właściwi współautorzy oraz, że widzieli oni i zatwierdzili ostateczną wersję pracy i wyrazili zgodę na przesłanie jej do publikacji. Przypadki nierzetelności naukowej będą dokumentowane i ujawniane.

2.5. Uznanie źródeł. Autorzy powinni dbać o odpowiednie oznaczenie rezultatów pracy innych badaczy. Wobec tego należy cytować publikacje, z których czerpali informacje i tezy podczas pisania własnego tekstu naukowego.

2.6. Istotne błędy w opublikowanych pracach. Gdy autor odkryje istotny błąd lub nieścisłość we własnej opublikowanej pracy, jego obowiązkiem jest niezwłoczne powiadomienie redaktora lub wydawcy czasopisma oraz współpraca z redaktorem w celu wycofania lub poprawienia tekstu.


3. Obowiązki recenzentów

3.1. Wkład w decyzje redakcyjne. Recenzje naukowe pomagają redakcji w podejmowaniu decyzji redakcyjnych i stanowią pomoc autorom w ulepszaniu ich tekstów naukowych.

3.2. Terminowość. Każdy recenzent, który czuje się niekompetentny do zrecenzowania zgłoszonej mu pracy lub wie, że terminowe wykonanie recenzji będzie niemożliwe, powinien powiadomić o tym redaktora i wycofać się z procesu recenzowania.

3.3. Poufność. Cały rękopis otrzymany do recenzji jest traktowany jako dokument poufny. Nie wolno go pokazywać, ani omawiać z innymi osobami, z wyjątkiem osób upoważnionych przez redaktora.

3.4. Standardy obiektywności. Recenzje powinny być prowadzone obiektywnie. Krytyka osoby autora jest niewłaściwa. Recenzenci powinni jasno wyrażać swoje poglądy za pomocą odpowiednich argumentów merytorycznych.

3.5. Uznanie źródeł. Wszelkie istotne podobieństwa lub powielanie się między ocenianą pracą a jakimkolwiek innym opublikowanym artykułem należy zgłosić redaktorowi. Recenzenci powinni wskazać odpowiednie opublikowane prace, które nie zostały zacytowane przez autorów.

3.6. Ujawnianie i konflikt interesów. Informacje lub pomysły uzyskane w wyniku oceny muszą być traktowane jako poufne i nie mogą być wykorzystywane przez recenzenta dla osobistych korzyści. Recenzenci nie powinni podejmować się oceny manuskryptów, w których występują konflikty interesów.

wynikające ze współpracy lub innych relacji z jakimkolwiek autorem, podmiotami prywatnymi lub instytucjami zaangażowanymi w opracowanie tekstu naukowego. Autorom przysługuje prawo odniesienia się do recenzenckich uwag krytycznych.

Peer-review Procedure

Procedura recenzowania:

1. Wszystkie teksty naukowe, w tym artykuły naukowe i glosy, zgłoszone do redakcji „Prawa Morskiego” podlegają obustronnie niejawnej recenzji.

2. Każda tekst naukowy oceniany jest przez niezależnych ekspertów w danej specjalizacji.

3. Redakcja dołoży wszelkich starań, aby wybrać recenzentów, którzy nie mają żadnej zależności służbowej czy prywatnej z Autorem ocenianego tekstu.

4. Recenzenci zobowiązani są do przedstawienia obiektywnej oceny zgłoszonego tekstu naukowego.

5. Recenzenci zobowiązani są do ujawnienia odkrytych nieprawidłowości, w szczególności wszelkiego rodzaju plagiatów lub autoplagiatów.

6. Recenzja musi mieć formę pisemną i musi zawierać jednoznaczną ewaluację nadesłanego tekstu naukowego.

7. Recenzenci oceniają czy tekst naukowy kwalifikuje się do publikacji. Ocena jest dokonywana z uwzględnieniem następujących kryteriów: nowatorstwo tematu; uwzględnienie najnowszej literatury przedmiotu; zastosowanie właściwej metodologii; wpływ tekstu naukowego na aktualny stan badań w dziedzinie prawa morskiego, prawa morza, prawa środowiska morskiego i zrównoważonego rozwoju oraz otoczenie społeczno-gospodarcze.

8. Recenzowane teksty naukowe traktowane są jako materiały poufne.

9. Recenzenci pozostają anonimowi.

10. Autorzy są zobowiązani do uczestniczenia w procesie recenzyjnym, w szczególności do uwzględnienia lub odniesienia się do sugerowanych poprawek i usunięcia ujawnionych błędów.

11. W każdym tomie drukowanym „Prawa Morskiego” oraz na stronie internetowej redakcja publikuje listę recenzentów współpracujących z czasopismem przy danym tomie.



Plagiarism Policy

The ‘Maritime Law’ journal observes the principles of scientific transparency and integrity.

We therefore accept no forms of plagiarism, ghostwriting, or honorary authorship. In order to prevent these, relevant provisions have been included into the agreements signed with authors.

This page uses 'cookies'. Learn more